Storythai

เหอๆ ไดร้าง...ขี้เกียจเข้ามาอัพจนลืมไปแล้วว่าตัวเองยังมีไดอยู่ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (คือ...พิมพ์ๆ อยู่ ได้ยินเสียงยอบอเซโย้ดังมาจากทีวีข้างๆ หันไปดูคอแทบหักเลยทีเดียว น้องมินน่าร้ากกกกกก แซ่บมากๆ)

เอาล่ะๆ เข้าเรื่อง จริงๆ จะอัพตั้งกะตอนคอนน้องแต่ด้วยความขี้เกียจส่วนตัวเลยลากยาวจนน้องมาอีกรอบได้อ่ะ เหอๆ คราวนี้ต้องรีบมาอัพเพราะเดี๋ยวลืม...วันเดียวแต่ตามน้องได้ฮามากๆ และมันมากๆ เช่นกัน แล้วคราวนี้ก็เป็นไรไม่รู้เดาผิดมันซะทุกเรื่องเลย คือเดาเหมือนจะถูกนะ แล้วมันก็ผิดๆ ตอนแรกจะเดาอันที่ถูกก็ดันไปเดาอันที่ผิด...แต่...เป็นการผิดพลาดที่ทำให้เจอเรื่องดีๆ ตลอดอ่ะ อิอิ

วันศุกร์เลิกงานแล้วก็ไปนั่งแก๊วๆ รอเวลากันที่ห้องจูนนี่ นั่งดู EHB ตอนเมาธ์ทูเมาธ์กันแล้วแบบกรี๊ดห้องแทบแตก เค้าจะเอายุนแจๆๆๆๆๆๆๆ (ไม่เอาทูยูเด็ดขาดๆ) ตอนคู่ซองมินกะน้องโหนกนี่ให้อารมณ์ยูริมากมายอ่ะ น่าร้ากน่ารัก แต่พวกคู่แปลกๆ นี่อย่างฮา รับไม่ได้อย่างแรง คังฮยอกเงี้ย...เรากะพี่หนมนี่แทบจะกอดคอกันกระโดดตึกตาย ฮ่าๆๆ (ยอมรับฮยอกเป็นแฟนแล้วเรอะ??)

ออกจากห้องจูนนี่ประมาณห้าทุ่ม ไปถึงโรงแรม(ห่วยๆ) ก็ให้พี่นุ้ยเป็นทัพหน้าเดินเข้าไปก่อน เพราะวันนี้เจ๊มาแบบไฮโซเซเลบได้อีก เนื่องด้วยไปปาร์ตี้แบล็คไนต์ของออฟฟิศมานั่นเอง แล้วหวานกะจูนนี่ก็ตามเข้าไป ส่วนเรากะพี่หนมก็เดินป่วงๆ อยู่ข้างนอกก่อนแล้วค่อยตามเข้าไป ก็นะ...หน้าตากรูเป็นอาวุธ มันไม่ให้เข้าอีกแล้ว บอกให้เรียกเพื่อนที่อยู่ข้างในมารับ ก็เรียกพี่นุ้ยออกมา อิพนักงานยังมาทำหน้าโง่มึนๆ งงๆ แล้วมันก็เอามือดันประตูฝั่งซ้ายไว้ ไอฟรายยย...กรูก็เปิดฝั่งขวาเข้าไปเลยดิฟระ...เหอๆ ยืนฟรายต่อไปนะพี่นะ...

พอเข้าไปได้กันหมดก็ไปหาที่นั่งกัน แบบว่าล็อบบี้เต็มมากๆ คงได้ค่าน้ำค่าหนม(ไม่อร่อย)กันไปหลายอ่ะนะ หึหึ แล้วแถวๆ หน้าห้องน้ำมันมีเก้าอี้ ก็เลยไปนั่งเมาธ์ๆ กัน พนักงานก็คงปลงชีวิตแล้วล่ะ เค้าก็ไม่ไล่แล้ว พวกเราก็ไม่ได้ทำไรน่าเกลียดๆ ด้วยล่ะ...ก็นั่งเมาธ์กันเพลินมากๆ พอซักตีหนึ่งกว่าๆ ลองเดินขึ้นไปดูที่ล็อบบี้ เอิ่ม....มันกันแถวกันแล้วเรียบร้อย เลยเดินขึ้นไปยืนตรงล็อบบี้ แล้วทีนี้ตรงบันไดฝั่งซ้ายเค้ากำลังปรับปรุงเพดานกันนิดหน่อยก็เลยไม่ให้ขึ้นทางนั้น คนก็เลยไปออกันอยู่ข้างบนและตรงบันไดฝั่งขวากันหมด ฝั่งซ้ายเลยว่าง ก็เลยยืนตรงฝั่งซ้ายกัน มุมดีๆ เพราะมันไม่มีใครบังไง...

ตีสองกว่าๆ มาละเสียงกรี๊ด พอกรี๊ดปุ๊บ จากที่ยืนตรงตีนบันได ก็ค่อยกระดื๊บๆ ขึ้นบันไดไปทีละก้าวๆ จนถึงขั้นพัก เหอๆๆๆ เห็นชัดได้อีก...ไม่มีใครเบียดใครบังด้วย แจจุงเม็นอินแบล็ก เพรียวสุดๆ อ่ะ สกินนี่ฮีได้ใจจริงๆ อิแป๊กคนที่สองแต่...แรกๆ นึกว่าฮีเป็นสตาฟฟ์ เพราะฮีทำผมทรงหน้าม้ากะลาครอบอ่ะ...จะบ้าตาย...น้องมินคนที่สาม คนนี้อย่างกรี๊ดดดดดด ไม่ใส่หมวก ใส่แจ๊คเก็ตสีเทาสว่างๆ เลยเห็นน้องชัด น้องเดินก้มหน้าอมยิ้มหน่อยๆ น่าร้ากก เฮียหมีส.ส.คนที่สี่ เดินโบกมือเป็นส.ส.เหมือนเคย (ไมแจไม่โบกมือมั่งเนี่ย ไม่สมกะตำแหน่งมิสแจแปนเลย ฮ่าๆ) พอหมีเดินมาใกล้ๆ ก็เรียกยุนโฮๆๆๆ ฮีก็หันมาโบกมือให้แว้บๆ แล้วก็หันไปมองทางอื่น แต่มือนี่ยังโบกอยู่ เอาไปเลยตำแหน่งส.ส.แห่งปีเนี่ย เหอๆ แล้วน้องๆ ก็เดินเข้าลิฟท์กันไป อย่าถามว่าน้องเซียอยู่ไหน เพราะมองไม่เห็น เหอๆ ก็น้องเดินหลังหมีอ่ะ แล้วพอเจอหมีปุ๊บสายตามันก็หยุดแล้วอ่ะ เลยลืมมองคนสุดท้ายไปเลย....สรุป ทุกคนยกเว้นจูนนี่มองไม่เห็นน้องพร้าวกันซักคน....

ส่งน้องๆ เข้าไปนอนเสร็จก็ได้เวลากลับบ้านนอนเช่นกัน ง่วงมากๆๆๆๆๆ

2/2
นอนตื่นสาย เพราะกะไปโซฟิเทลเลยไม่ไปรอที่โรงแรม เพราะเดากันว่าน้องๆ ไม่ออกแน่นอน แล้วไงล่ะ ออกจากบ้านปุ๊บถึงรู้จากเอ็มมี่ว่าน้องๆ ออกไปกันแล้ว ก็โทรเช็คกันไปเช็คกันมาจนไปเจอว่าน้องๆ อยู่สุขุมวิท 16 แรกๆ ก็นึกว่าไปกินข้าวกัน ก็กะไปหาสาวๆ ที่สยามก่อนแล้วค่อยตามไป แต่พอถึงสยามปุ๊บ น้องๆ ก็ออกจากร้านอีกแล้ว คือแบบ..เฮ้ยย ไมเร็วงี้วะ ปรากดว่ามันไม่ใช่ร้านข้าวล่ะ ออกแนวคอฟฟี่ช็อป...คือ...ไปนั่งแด๊กกาแฟฆ่าเวลากันชิมิ?? ไฮโซไปไหน???

พอรู้ว่าน้องออกแล้วเลยช่างน้องละ เด๋วค่อยไปโซฟิเทลเลยละกัน ก็ไปนั่งกินข้าวกันที่สยามก่อน พอมากันครบก็ไปโซฟิเทลกัน ไปถึงเซ็นลาดแบบโฮ้ยยยยย ประชาชีล้านเจ็ดสิบเอ็ดแสนอ่ะ เด็กเยอะมากๆๆๆๆๆ ใส่ขาวดำกันด้วย น่ารักจริงๆ (แต่สีแดงก็ยังมีให้เห็นเหอะ) เห็นว่าข้างล่างมีเวทีเล็กๆ ด้วย แต่ไม่ได้เดินไปดู เพราะไปถึงปุ๊บก็ไปวุ่นวายๆ กะเรื่องบัตรก่อนเลย แต่ไม่ไร เพราะเราคอนเฟิร์มไว้เรียบร้อยแล้ว ก็โอเค...ได้บัตรมาเรียบร้อย บัตรสวยด้วยเหอะ ลงทุนดีๆ แล้วพี่หนมกะป้าเรย์ก็ได้บัตรด้วยเหมือนกัน แล้วของเราก็เหลือหนึ่งใบเลยทำการจับฉลากกัน คนที่ได้ไปคือจูนนี่ เย่ๆ โชคดีๆ สาวๆ คนอื่นๆ เค้าขอโทษด้วยน้า...มันได้มาแค่นี้จริงๆ อ่ะ เค้าก็อยากให้ทุกคนได้เข้าแหละ ถ้ามีเยอะๆ ก็ให้เข้าทุกคนแน่นอน....Y___________Y

พอถึงเวลาก็ไปรอเข้างาน อยากกินของว่างหน้างานมากๆๆ เลยอ่ะ น่ากินมากๆๆ แต่มัวแต่ยุ่งๆ อยู่เลยไม่ได้กินเลย แต่ออกแนวฮาๆ อ่ะ คือ...นักข่าวและไม่นักข่าวยืนออรอเข้าประตูกันเหมือนตอนพวกเราไปรอเข้าคอนน้องเลยอ่ะ แบบอะไรจะขนาดนั้นวะ เหอๆ ส่วนเราก็เดินไปเดินมา พอเค้าเปิดให้เข้าก็ค่อยเข้าไป เพราะเค้าก็ให้นักข่าวเข้าก่อนอยู่แล้ว นักข่าวนั่งได้ 5 แถวหน้า ส่วนที่เหลือเป็นของพวกดีลเลอร์ ส่วนพวกประธานและคนใหญ่คนโตทั้ง่นั่งไว้ให้ตรงข้างซ้าย....แอบอยากได้เสื้อยามาฮ่าอ่ะ สวยดีๆ

เมย์เข้าไปแรกๆ เลยชีก็ไปนั่งอยู่แถวหน้าสุด เราก็หาๆ ที่นั่งอยู่ออมก็เรียกไปนั่งด้วยกันที่แถวสาม เลยเดินไปจองที่ให้พี่หนม ป้าเรย์ พี่ไก่ จูนนี่ที่แถวสาม แล้วสาวๆ ก็เข้ามา...ทีนี้พวกนักข่าวและไม่นักข่าวก็ไปยืนออกันตรงหน้าเวทีเต็มไปหมด เรากะพี่หนมเลยไปยืนหน้าเวทีด้วย ไม่น่งไม่นั่งมันแล้ว รอถ่ายรูปหน้าเวทีก็ได้ฟระ...แต่หน้าเวทีนี่แบบเหมือนคอนเสิร์ตมากๆๆๆๆๆ ยืนกันเต็มไปหมดไม่มีที่ให้ยืนเลยอ่ะ....

พอถึงเวลาเปิดตัวน้องๆ โหย...ตื่นเต้นมากๆๆๆๆ อยากเจอสุดๆๆ ก็ชะเง้อชะแง้กันกับป้าเรย์ เห็นน้องๆ เตรียมพร้อมอยู่ข้างหลัง แต่พอออกมาข้างนอกแล้วคนหน้าเวทีเบียดกันมากๆ แล้วเราก็เตี้ยถ่ายรูปไม่ได้ จนแบบกรูไม่ไหวแล้วว้อยยยยย เดินดุ่มๆ ไปลากเก้าอี้มาเลย เหอๆ ก็ขึ้นไปยืนถ่ายรูปบนเก้าอี้ เออค่อยเห็นชัดหน่อย...แล้วพอน้องต้องไปนั่งสัมภาษณ์ตรงฝั่งซ้าย อินี่ก็ลากเก้าอี้แต๊ดๆ ตามน้องไปฝั่งซ้าย เหอๆ แล้วเรากะพี่หนมก็ขึ้นไปยืนเด่นเป็นสง่ากันอยู่บนเก้าอี้...ถ่ายรูปแบบเมื่อยแขนมากๆๆๆ รูปไม่ชัดเท่าไหร่ด้วย มือไม่ค่อยนิ่งอ่ะ ตอนงานแถลงข่าวคอนที่พารากอนเรายืนติดรั้วเอาแขนวางบนรั้วรูปเลยออกมาชัด ฮือๆๆ เสียดายที่มือไม่นิ่ง...แต่ก็เอาเหอะ มีชัดๆ อยู่เหมือนกัน..

แฟชั่นเช็ค
น้องเซีย เสื้อยืดข้างในมองล้านสิบแปดตลบมันก็เป็นลายมิกกี้อ่ะ แต่เป็นมิกกี้ฮาๆ เสื้อนอกสีดำมีติดหินสีวิ้งๆ อยู่ที่ปกซ้าย เด่นได้อีก..กางเกงขาวแบบย้วยๆ ชาวเขาๆ เป็นจูซูไปแล้ว...

ไก่แป๊ก ปวดหัวกับทรงผมฮีมาก ฮีไม่คิดจะเซ็ตเลยใช่มั้ย?? มาแบบหน้าม้ากะลาครอบเลยอ่ะ แล้วผมหน้าม้านี่ตัดได้ตรงแด่วมากๆ แนวคิ้วเลยทีเดียว แถมผมดำเงางามเป็นประกายวิ้งๆ ซะนึกว่าเป็นพรีเซ็นเตอร์ซันซิลแบล็คชายน์ ใส่แว่นดำอำพรางกุ้งยิงที่ติดจากเรา ฮ่าๆๆๆ เสื้อยืดแขนสั้นสีขาว เสื้อนอกแขนสั้นสีขาว กางเกงหนีน้ำสีขาว รองเท้าอาแปะ...(แต่แพง)

แจจ๋า โอ๊ยยยยยยยยยยย ขาววิงค์บลิงค์ ออร่าน่างฟ้ากระแทกตาแตกมากๆ เสื้อยืดลายขวางสีขาวเทา เสื้อนอกสีดำ กางเกงดำ รองเท้าหนังดำ ดูแคชชวลแบบเนี้ยบๆ ผมทอง (ที่พุดดิ้งขึ้นเยอะมากๆๆ) ยิ่งทำให้ขาววิงค์บลิงค์เข้าไปใหญ่ มองแจนานๆ แล้วตาพร่าอ่ะ เหอๆๆๆ

น้องมินของเจ๊ เสื้อยืดแขนยาวสีขาว เสื้อนอกแขนเท่าศอกสีดำ กางเกงดำ รองเท้าขาว เซ็ตผมแบบที่เราชอบ น้องมินหล่อมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มากถึงมากที่สุด ยิ่งน้องยิ้มๆ ทีนี่จะทรุดกันเลยทีเดียว...วันนี้น้องใส่ต่างหูด้วยล่ะ อันเล็กๆ สองข้างเลย

หมียุน มามาดใหม่กันเลย เสื้อยืดสีดำพับแขนแบบเซอร์ ใส่เสื้อนอกแขนสั้นสีดำโชว์แขนล่ำๆ กางเกงดำ รองเท้าขาว....หมีแบบว่าหุ่นล่ำกล้ามฟิตมากๆ แขนนี่แบบ....อุ๊ยน่าไปกัดแขนเล่นเบาๆ เหอๆๆ (โดนกระทะแน่) แล้วหมีก็ใส่แว่น ที่สำคัญ...ผูกจุกอ่ะ กรี๊ดด เทรนด์ใหม่ๆ หมีผูกจุกมาแบบเซอร์มากๆๆๆๆๆ เท่ว้อยยยยย

ก็สัมภาษณ์กันไป น้องๆ ก็ดูเฮฮาลั้ลลากันไป น่ารักดี บทสัมภาษณ์หาอ่านเอาได้จากเวบทั่วไป เพราะเราขี้เกียจแกะ ฮ่าๆๆๆ ที่รู้ๆ คือน้องๆ น่ารัก น้องพร้าวพูด ผมรักมะพร้าวครับ ได้น่ารักมากๆๆ แต่งานนี้คนที่พูดเยอะเป็นแจจ๋านะ พูดเยอะเชียว หมีก็พูดเยอะแต่ดูเงียบๆ ไงไม่รู้ สงสัยคงเหนื่อย แต่ตอนที่แอนดี้บอกว่าเป็นลูกครึ่งเกาหลีนี่น้องๆ รีแอคชั่นแรงมาก ยิ่งตอนที่เค้าร้องเพลงเกาหลีขึ้นมาเพลงนึงนี่พี่หมีถึงกับยกไมค์ขึ้นมาร้องด้วยเลยทีเดียว...

ตอนสัมภาษณ์เสร็จ แอนดี้ก็ให้น้องๆ เดินขึ้นมาข้างหน้าตรงกลางเวที โหย...แจ๊คพอตเลยเหอะ เพราะมันตรงกับเรามากๆๆ ยิ่งยืนบนเก้าอี้มันยิ่งตรง ยิ่งใกล้ๆ อ่ะ คือยืนหน้าน้องมินเลยล่ะ แล้วคนก็เริ่มตะโกนเรียกน้องๆ กันละ มีคนตะโกนเรียกแจจุงกับยุนแจดังมากๆๆ พี่หนมเลยตะโกนยูซูมั่ง ฮ่าๆ ส่วนเราก็ชางมินๆๆ ไปเรื่อยเปื่อย แล้วมีตอนนึง กำลังเรียกชางมินเลย น้องมินหันมามองพอดี คือยืนตรงกันอ่ะ มันรู้อ่ะว่ามองเราหรือมองใคร แล้วเราก็เรียกชางมินอยู่ด้วย น้องมินมองแล้วยิ้มแล้วบ๊ายบายให้อ่ะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด สติหลุด!!! ยืนยิ้มเป็นคนบ้าอ่ะ แล้วน้องมองนานด้วยนะ มองค้างๆ นิดนึงอ่ะ โฮๆๆๆ รักคุณชิม....เท่านั้นนึกว่าจะจบไปแล้วนะ ยังมีต่ออ่ะ ตอนน้องจะต้องลงจากเวทีแล้ว น้องก็บ๊ายบายๆ ไปเรื่อย แต่พอกำลังจะเดินไป น้องมินแรงค่ะแรง...น้องหันกลับมาตรงเราแล้วโค้ง แล้วเงยหน้าขึ้นมามอง ยิ้มหวานให้แล้วบ๊ายบายอีกหนึ่งทีค่อยเดินไป อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก หามกรูออกไปจากงานได้เลย ตายไปแล้ว ตายอย่างสงบ ตายสนิท....ฮีแรงงงงงโฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆ น้องมินเซอร์วิสมากๆๆๆๆ (ครือ..กรูเป็นเสียงเดียวที่ตะโกนเรียกชางมินตอนนั้นอ่ะนะ แล้วยืนบนเก้าอี้ เด่นมากๆๆๆ ไม่ได้หลอกตัวเอง ไม่ได้โม้ น้องมินเล่นกะเราจริงๆ โฮๆๆๆๆๆ) แบบว่าพอน้องเดินลงเวทีไป อินี่ยืนน้ำตาไหลพรากๆ อยู่บนเก้าอี้ แล้วก็เดินแบบไร้วิญญาณไปเก็บของ เหอๆ

จบงานก็ออกมากรี๊ดๆๆๆ กันใหญ่กับสาวๆ ไม่ไหวแล้ว น้องๆ น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆ แล้วก็ตามน้องๆ กลับไปที่โรงแรม (แอบเสียดายที่ไม่ได้อยู่กินที่เค้าเลี้ยง ฮ่าๆๆ) ไปถึงโรงแรมก็ไปหาไรกินกันก่อนเลย แล้วเมย์โทรบอกว่ามีคนบอกว่าน้องๆ จะไปกินหม้อทองที่เดิม ก็ลองเดินไปดูกัน ก็เห็นเด็กนั่งรอกันเยอะอยู่ ก็นั่งๆ กันซักพักจนคิดว่าไม่มาที่นี่แน่ๆ ก็ตัดสินใจกลับไปรอที่โรงแรมดีกว่า แล้วก็ขึ้นไปรอข้างบน อิโอคามะคนนึงก็โวยวายเป็นคนบ้าอยู่ได้ สั่งให้พนักงานกั้นเด็กให้ลงไปข้างหลังเรืยๆ ทำตัวน่ารังเกียจที่ซู้ดดด คือเด็กๆ ที่อยู่ตรงนั้นยังไม่มีใครทำไรเลย ก็ยืนกันเรียบร้อยดี อินี่มาแบบไม่ด๊ายยยย ยืนตรงนี้ไม่ด๊ายยย ให้กรูยืนบนหัวเมิงป่ะล่ะ? ฟรายยยย....

เอาเหอะ ยืนตรงไหนก็ตรงนั้นล่ะวะ ซักพักน้องๆ ก็ออกมา คราวนี้เดินกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนกับสตาฟฟ์ เลยมองยากนิดหน่อย อยู่ไกลด้วยล่ะ เลยเห็นแค่แฟมิลี่ยุนแจมิน ยูซูนี่หาไม่เจอเลย น้องมินใส่หมวกม่วงเพอร์เพิ่ลไลน์ น่ารักๆๆๆ หมียังคงโบกมือเป็นส.ส.ต่อไป....

แล้วตอนเดินจะออกนอกโรงแรม ย้ำว่าเดิน..ก็มีอิพนักงานควายๆ คนนึงมาทำกิริยาหยาบคายกะเรามากๆ ทั้งการกระทำและคำพูดไม่สมควรกับคนที่เป็นพนักงานโรงแรมมากๆ แล้วเราไม่ได้ทำอะไรผิดด้วย เพราะงั้น...เมิงเตรียมตัวตาย...ไม่จบแค่นั้นแน่ๆ ฟรายยยยยย หน้าตัวเมียโคดๆๆ

ออกไปนั่งแก๊วหน้าโรงแรมกำลังคิดอยู่เลยว่าสามทุ่มครึ่งเอง ยังไม่อยากกลับบ้าน กะไปเดินแฮ่ดกันสุดริด ปรากดมีสายโทรบอกว่าน้องไปที่โน่นที่นี่เลยตามไป จนสายสุดท้ายคือน้องไปยูแรกวานที่เดิม....ขอบคุณ กรูอุตส่าห์ไม่เดาว่าไปที่นี่ ผิดได้ตลอดเหอะ (แล้วเมื่อไหร่เราจะได้ไปกินร้านนี้..บัตรลดสามสิบเปอร์เซ็นต์จะได้ใช้มั้ย??) ก็ยืนป่วงๆ หน้าร้านตรงประตูฝั่งซ้าย ที่ค่อยๆ ปิดประตูไล่เด็กเรื่อยๆ จนเค้าเอารถเข้าไปจอดรอข้างในร้าน ประตูก็ปิดสนิท ปิดทางเห็นน้องกรูด้วย เหอๆ แล้วมีคนจะออกหรือจะเข้าไม่รู้ล่ะ พนักงานร้านเลยเปิดประตูแง้มไว้นิดนึง อืม...ทางสว่าง พนักงานก็นั่งอยู่ตรงหน้าประตูน่ะล่ะ แต่การ์ดเข้าไปรอข้างในแล้ว เราเลยเดินเข้าไปข้างในเลย เดินเข้าทางห้องน้ำพนักงานอ่ะ แต่มันจะมีทางเชื่อมเข้าตัวร้าน ก็นึกว่าสาวๆ จะตามมา แต่หันไปเห็นจูนนี่มาคนเดียว โทรหาพี่หนมบอกว่าตอนจูนนี่เดินเข้ามาการ์ดเห็นและเดินตามมาดู เรากะจูนนี่ก็หยุดอยู่ตรงแถวๆ ห้องน้ำก่อน แล้วการ์ดก็มาจริงๆ แต่....ฮีมองไม่เห็นเราแม้แต่นิดเดียว ทั้งๆ ที่ยืนกันตัวเบ้อเร่ออยู่ตรงนั้น หันหน้าเข้าหาอีกตะหาก ฮีมองไม่เห็นอ่ะ เดินไปเคาะประตูห้องน้ำพูดไรไม่รู้แล้วเดินออกไป เอากะเค้าดิ...เรากะจูนเลยเดินไปทางร้านเลย....

แล้วก็เดินไปยืนตรงบันไดที่น้องจะต้องออกมา พี่การ์ดก็มาบอกว่าขยับไปยืนหลังต้นไม้หน่อย ก้าวเท้าไปยังไม่ทันจะครบก้าวเลย น้องมินเดินเพอร์เพิ่ลไลน์ออกมาเลยอ่ะ หมวกม่วงเด่นมากๆ เลยเดินไปใกล้ๆ บันไดเรียกชางมินๆๆ น้องมินก็ก้มหน้าอมยิ้มๆ ให้เหมือนเดิม น่ารักว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

น้องเซียเดินเฟอร์จากไปแบบว่าหน้านิ่งมากๆๆๆๆ

แจจ๋าน่ารักโคดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด หันมายกนิ้วโป้งให้แล้วทำหน้าทะเล้นๆ อ่ะ น่ารักๆๆๆๆๆๆๆ สงสัยกึ่มได้ที่ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

พอตอนหมีนี่สาวๆ ก็เริ่มเข้ามาละ มาพอดีหมีเลย เรากะพี่หนมก็เรียกหมีกัน หมีก็มองแล้วโบกมือแบบส.ส.ให้ หล่ออออออออออออออออ

ไก่แป๊ก....ก็เรียกกับพี่หนมเหมือนเดิม แต่...ไม่สามารถบอกได้ว่าฮีมองหรือเปล่า เพราะแว่นดำฮีทำให้ไม่รู้พิกัดของสายตา แต่ดูจากพิกัดอื่นๆ แล้ว คิดว่ามองน่ะล่ะ ฮ่าๆๆ ก็อยู่ซะใกล้ขนาดนั้น

พอน้องๆ ขึ้นรถกันก็ลองเดินไปที่ข้างรถ โป๊ะเชะ..ตรงที่ยุนแจนั่งไม่ปิดม่านอ่ะ ก็ไปยืนเล่นๆ ป่วงๆ กะแจจุงตรงนั้น ยืนห่างๆ ด้วย ไม่เข้าไปทุบกระจกรถเหมือนคนบ้าหรอกนะ แจจุงก็มองตลอดเลย จิกกันแบบว่าเหวอะกันไปข้างอ่ะ ยุนหันหน้าไปอีกทางคุยกะใครไม่รู้ พวกเราก็ตะโกนยุนโฮแจจุง ยุนแจกันไปเรื่อยเปื่อย จนแจจุงสะกิดยุนให้หันมาดูฝั่งนี้ อิอิ น่าร้ากกกกกกกกกกก...ซักพักมีพวกผีห่าซาตานมาจากไหนไม่รู้ เข้าไปติดรถเลย แล้วก็ทุบๆๆๆ กระจกกันเป็นบ้าเป็นหลัง การ์ดเลยรีบมาไล่ออกไปเลย ฟรายยยยยยยยย ยืนเฉยๆ ก็ไม่โดนไล่แล้ว เหอะๆ แล้วแจจุงเลยบ๊ายบายให้เป็นทีสุดท้ายก่อนจะดึงม่านปิดเลย (เพราะอิพวกทุบรถน่ะล่ะ)

แล้วรถก็ออกไป...จบไป...ไม่ตามต่อแล้ว แค่นี้ก็ได้มาคุ้มละ เหอๆๆๆๆ บ๊ายบายนะน้องๆ เจอกันใหม่เร็วๆ นี้ (หรอ? ฮ่าๆๆ)

พีเอส 1 น้องมินหล่อมากกกกกกกกกก มากถึงมากที่สุด ช็อตในงานนี่ติดตามากๆ
พีเอส 2 ตอนสุดท้ายในงานที่น้องๆ เดินมาใกล้ๆ โดนแจจุงและยุนโฮจิกไปหลายดอกอยู่ ยืนซะเด่นอะนะ..เหอๆ
พีเอส 3 รับไม่ได้(หรือไม่ได้รับ) กับทรงผมแป๊กมากๆๆๆ เมิงช่วยเซ็ตผมหน่อยเฮอะ...
พีเอส 4 น้องเซียหน้านิ่งตลอดเลยอ่ะ ตอนอยู่ข้างนอกไม่ค่อยยิ้มเลย แต่น่าร้ากกก
พีเอส 5 ยุน...ห้อยได้อีก....
พีเอส 6 ยุนแจ...กับหนมแคทและ Heart Sign
พีเอส 7 ไม่มีครั้งไหนเดามั่วเท่าครั้งนี้อีกแล้ว
พีเอส 8 เจอชชม.ด้วย น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
พีเอส 9 ไม่แปะรูปนะ ขี้เกียจ..เด๋วให้จูนนี่อัพให้ละกัน