Seed Sport Day
อะน่ะสาวๆ จะเข้ามาอ่านเอเนชั่น (แกไปตั้งกะเมือไหร่?) ภาค 2 อะดิ๊....ไม่มีให้อ่านอะ เหอๆๆๆ
เพราะ....เพราะ....จบไม่สวย....หึหึ เพราะงั้น เลิกพูดถึงมันดีกว่า จบไปๆ ปิดประเด็น....
อัพเรื่องใหม่ๆ อัพเดตๆ เลยละกัน...วันเสาร์ไปงาน Seed Sport Day มา ก็ลั้ลลาเฮฮาปาร์ตี้กันมากมาย ถึงจะไปป่วงๆ กับแพร์แค่สองคน (พี่เหมียวกับพี่แตมป์เบี้ยวกันง่ายดาย) แต่ก็หนุกดี
ไปถึงงานประมาณ 11 โมงได้ หน้างานแบบว่าบรรยากาศมาคุ(ซาโนะ)มากๆ เต็มไปด้วยเด็กแว๊น เด็กพยายามแว๊น เด็กแนว(ตะเข็บชายแดน) ไรไม่รู้เต็มไปหมดอ่ะ ทะมึนน่ากลัวสุดๆ ประกอบกับเต็มไปด้วยเศษขวด(M150) แตกกระจายเกลื่อน (แจจุงแอบกินหรือเปล่า??) เลยนึกว่าเด็กมันตีกันป่าววะ?? อะไรจะตีกันแต่หัววันเชียวนะพวกเมิง....
พี่สตาฟฟ์พาเดินเข้าข้างในแล้วก็ให้ไปนั่งตรงที่ VIP (เวรี่อีเดียตเพอร์ซันเหอะ) นั่งแก๊วกันอยู่สองคน ข้างหลังก็เด็กอะไรก็ไม่รู้ แล้วนะ...อย่างที่รู้ๆ กัน ทาร์เก็ตเราและแพร์ต้องพิ้งกุนู่นเลย ก็เลยคุยกับแพร์ว่าเดี๋ยวลงไปเดินถ่ายรูปข้างล่างดีกว่า นั่งอยู่ข้างบนก็เบื่อเปล่าๆ มุมที่นั่งก็มองอะไรไม่ค่อยชัดด้วย (เหล่เด็กนั่นเอง)
ก็เดินลงไปยืนถ่ายรูปอยู่ตรงข้างๆ สนาม ตรงหน้าสีชมพูกุ๊กกิ๊ก ดูเค้าแข่งกีฬาเฮฮากันไป แพร์ก็เหล่ทาร์เก็ตอย่างเมามันมากๆ เห็นอะไรฮาๆ มาเพียบอ่ะ ส่วนเราก็ได้แต่บ่นๆ ว่าเมื่อไหร่พ่อหนุ่มน้อยของเราจะมา (เรียกได้เสี่ยวอีกเหอะ) ยืนก็แล้ว นั่งก็แล้ว เดินก็แล้ว เวลาล่วงเลยไปเยอะ น้องสุดที่รักของเรา(ตั้งกะเมื่อไหร่??)ก็ยังไม่มา...เฮ้ออ ป้าเซ็ง....
วอลเลย์บอลป่วงมากๆ แต่ยูแอบเก่งอ่ะ เล่นเก่งดีนะ ตัวทำคะแนนเลยทีเดียว แล้วขำคนพากย์ โค้ชปาร์คจีซองนี่ใครฟระ?? เหอๆ
ขำกีฬา(เรอะ?) ยกทัพตีซี้ดอ่ะ ฮามากกก เหมือนเล่นขี่ม้าส่งเมือง...ไม่ใช่ดิ ม้าแบบญี่ปุ่นอ่ะ ที่ในการ์ตูนญี่ปุ่นจะเห็นบ่อยๆ ว่าคนที่ขี่อยู่บนหลังต้องแย่งผ้าโพกหัวฝ่ายตรงข้ามมาให้ได้ แต่อันนี้เป็นให้เอาแท่งเชียร์ที่เป็นแบบเป่าลมตีลูกโป่งที่ผูกอยู่บนหัวคนเป็นม้าให้แตก สีชมพูแข่งกะสีเหลือง แล้วช่วยสีชมพูนี่นักกีฬากุ๊บกิ๊บมากอ่ะ เลิฟกับคิว....อืม....จะสู้ใครเค้าได้มั้ยล่ะนั่น น้องคิวขี่หลังเลิฟ ก็หลังแอ่นกันไป แล้วมีตอนนึงที่พี่หอยขึ้นมาขี่หลังเลิฟแทน....อนาถมากๆ รู้สึกปวดหลังแทนเลิฟ เหอๆๆๆ
บาสตอนสีเขียวกับสีเหลืองหนุกมากกกกก ลุ้นสุดๆ แบบค่อยดูว่าเป็นกีฬาอย่างเป็นจริงเป็นจังหน่อย นักกีฬาก็ออกแนวอินเตอร์ๆ ซึ่งเหมาะกับการเล่นบาสดี เวย์เงี้ย บอลเงี้ย อินเตอร์กันมาเลยทีเดียว..แพร์ก็บอลๆๆ อยู่นั่นน่ะล่ะ แทบจะโทรหามิโอะกันเลยทีเดียว เหอๆ (ถามถึงแต่พี่กูทุกที มิโอะ) น้องโต๋ก็แอบเล่นบาสเก่งนะ ขำน้องอ่ะ เดินเข้าสนามมายังไม่ถึงสองนาทีก็ต้องลงไปแข่งแล้ว มาได้ถูกเวลามากๆๆ
ดูจนไม่รู้จะดูอะไรแล้วก็ไปนั่งตรงข้างๆ สีชมพู แพร์ก็ยังคงเมามันกับการดูอะไรฮาๆ ที่หาดูได้ยากต่อไป เราก็บ่นต่อไปว่าพ่อหนุ่มน้อยไม่มาซักที มันหายไปไหนก๊านนนน ไอคุณน้องช.ยังไม่ตื่นเรอะ???? เดากันไปล้านเจ็ด จนหิวข้าวมากๆ ก็ได้ข้าวกล่องมา ตอนกำลังจะกินนี่ล่ะ พิธีกรประกาศการมาถึง(เว่อร์ละ)ของพ่อหนุ่มน้อยเรา เท่านั้นล่ะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด(ในใจ) ข้งข้าวไรแทบเขวี้ยงทิ้งกันเลยทีเดียว.....
แล้วน้องๆ ก็วิ่งขึ้นมินิสเตจของสีชมพูเลย คือแบบ....มาถึงก็บ้ากันเลยทีเดียว ไอคุณน้องช.ขึ้นไปออกลิงออกค่างคนแรกเลยทีเดียว (ก็น้องมันเป็นลิง) อืม...ปล่อยลิงไป ดูเนโกะจังสุดน่ารักของเราดีกว่า ไม่ไหวแล้วนะน้องมาแบบน่ารักมากกกกกกกก มากกกกกกกกกกก มากถึงมากที่สุดอ่ะ เด็กบ้าไรวะ น่ารักเกิ๊นนนน.......แล้วน้องๆ ก็เต้นเชียร์กันเป็นที่หนุกหนานมากๆ น้องจ. (กรูจะใช้อักษรย่อเพื่อ??) เต้นได้น่ารักมากเลยเห่ไหวแล้วน้อง พี่ขอใส่ถุงกลับบ้านได้มั้ย โมจิคาเอริต้ายยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!! เสียด๊ายเสียดาย โง่เทคโนโลยี...หาวิธีถ่ายคลิปในกล้องจูนไม่เจอ ไม่งั้นจะถ่ายไว้ทุกภาพเหตุการณ์ประทับใจ(ของเรา) มาให้สาวๆ ดู ยิ่งตอนน้องจ.เต้นเชียร์นี่ต้องเมมเท่านั้นอ่ะ น่ารักเว่อร์.......
ขำตอนนึงพวกน้องๆ เชียร์ลีดเดอร์ยื่นปอมปอมให้น้องช. น้องมองด้วยสายตาประหนึ่งว่า หน้ากูเหมาะกับปอมปอมตรงไหนเนี่ย?? แล้วยื่นส่งต่อให้น้องจ.ด้วยความรวดเร็ว น้องจ.ก็รับมาถือโบกสะบัดพัดไหวไปตามเรื่องตามราว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด กรูขอชุดเชียร์ลีดเดอร์ให้น้องด่วนเลยเหอะ!!! มินิสเกิร์ตอ่ะ....แว๊กกก ไม่ใช่ละ....
แล้วก็ค่อยระลึกชาติได้ว่าจะมัวจ้องให้น้องสะท้านใจเล่นอยู่ทำไม ลุกขึ้นไปถ่ายรูปเลยดีกว่า เลยเดินไปหน้ามินิสเตจแล้วถ่ายรูปอย่างเมามันมาก แต่......ด้วยฝีมืออันแสนเลื่องชื่อของเราทำให้รูปออกมาห่วยมากถึงมากที่สุด เหอๆ ก็นะ.....เจอเด็กหน้าตาดีแล้วใจสั่น มือไม้อ่อน ฮ่าๆๆ แต่ตอนไปยืนถ่ายรูปซารุจังหันมาเห็นเลยยิ้มให้แบบทลายโลกมากๆ น้องเอ้ย..อย่าขยันเรียกเรตติ้งมากนัก แค่นี้ก็แย่แล้ววว เนโกะจังก็หันมายิ้มให้เหมือนกัน เท่านั้นล่ะ.....ใครก็ได้ เก็บศพกรูกลับหลุมที.....ละลายเหอะ.....
ตอนน้องลงไปที่สนามก็ไปขอถ่ายรูปน้องแบบเดี่ยวๆ กันมา ขาดไปคนนึงคนที่คุณก็รู้ว่าใคร เหอๆ ไม่กล้าเข้าไปขอ กลัวโดนกินหัวเอา...แต่ขำกลิ้งลิงกับแมวน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกก น้องมันยิ้มให้แบบ โอ๊ยยยยย ฆ่ากันเลยดีกว่าน้อง พี่จะปวารณาตนเป็นแฟนคลับน้อง ณ บัดนาวเป็นต้นไป (ก็เป็นมาได้ระยะนึงแล้วเหอะ) แบบลาออกๆๆ กรูไม่เป็นละพงเพรสไรเนี่ย ขอไปเป็นแฟนคลับวิ่งตามวิ่งกรี๊ดละกันนะน้องนะ เหอๆๆ (เป็นเอามาก)
ข้ามๆๆ ตัดฉากโชะไปที่ตอนโชว์เลยละกัน....โชว์ของพวกดีเจซี้ดก็น่ารักดีอ่ะ ดูแล้วก็ยิ้มๆ กันไป น้องคิวน่าร้ากกก บางได้อีกเหอะ ผู้ชายอาร๊ายย ตัวกระจึ๋งเดียว มาแนวเนโกะจังเลย ตัวเล็กๆ น่ารักแบบน่าเอากลับไปเลี้ยงที่บ้านเป็นที่ซู้ดดดดด (ไปซะแล้วเจ๊ผม น้องมิน)
โฟร์มด も っ と い い こ と 言 っ て 見 れ ば ？ ？
เวลาที่เรากับแพร์ (แน่ใจว่าไม่ใช่แกคนเดียว แพร์) รอคอยก็มาถึง อะหึหึหึ กรูตายเป็นรอบที่ล้านสิบแปดของวัน ยาราเรตะมากๆ อ่ะ น้องๆ มันไปเอาความน่ารักกันมาจากไหนมากมายฟระ??? มันน่ารักแบบว่าแทบจะพูดคำว่า น่ารัก ทุกวินาทีเลยอ่ะ โดยเฉพาะน้องแบ๊วเบอร์ 2 (น้องแบ๊วเบอร์ 1 อีส แจจุงกี้) อยู่เฉยๆ ก็น่ารัก ยิ้มก็น่ารักเต้นก็น่ารัก ขยับซ้ายก็น่ารัก ขยับขวาก็น่ารัก น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก (................หมดคำพูด น้องมิน) แล้วช่วยท่าเต้นสะท้านใจมากเลยเหอะ แรกๆ ขึ้นมาถึงน้องก็เด้งเป้าแบบ U ณ เอสเจกันเลยทีเดียว....คิดดูแล้วกันว่าไอหน้าเวทีอย่างเราจะมีอาการอย่างไร กรี๊ด(ในใจ)อย่างไร้สติไปแล้ว...ยังไม่พอ น้องบอกข้างหน้าไปแล้วต้องข้างหลังบ้างเอาให้ฟูลออพชั่นกันไป หันหลังส่ายก้นดุ๊กดิ๊กๆ แบบเต็มพิกัด กรี๊ด กร๊าด ว๊าก โฮกกกกก กรูตาย
ตอนเพลงน้องซารุจังก็น่ารัก น้องเนโกะจังก็ยังคงเต้นน่ารักเอาโล่ต่อไป น่ารักจริงๆ เหอะ ขอซื้อท่าเต้นไปให้ดงบังเต้นเลยดีกว่า อยากเห็นน้องเราเต้นแบบนี้บ้าง คงได้มีตายกันบ้างล่ะ เหอๆ พอมาถึงเพลงของน้องเนโกะจังนี่แบบตายอีกรอบกับท่าเต้นสะเทือนตับอ่ะ โอ๊ยยย ใครคิดท่านี้คะเนี่ย ขอแนบชิดกว่านี้อีกเหอะ ช่วยแฟนเซอร์วิสเยอะๆ หน่อยยยยยยยย
ชอบน้องเนโกะจังอ่ะ น้องจริงจังกับการเต้นมากกกก คือถึงท่ามันจะไม่ได้มีอะไรมากมาย กุ๊กกิ๊กๆ ไปตามเรื่องแต่น้องตั้งใจเต้นแล้วก็เต้นเต็มที่มาก ประทับใจๆ เสียงน้องก็โอเคเหมือนกันนะ แต่เหมือนน้องเป็นหวัดหรือน้ำมูกจะไหลไรซักอย่างอ่ะ น้องซื้ดๆ ฮึดๆ เลย แล้วไม่ใช่ทำแบบนิดๆ หน่อยๆ อ่ะ แต่น้องซื้ดเอาเป็นเอาตายมาก ร้องเพลงไปก็ซื้ดไป เต้นไปซื้ดไป แล้วยิ่งทำหน้าซื้ดหน้ายิ่งเหมือนแมวอ่ะ เนโกะมิไต้มากๆ แต่น่าร้ากก (รอบที่ล้านเจ็ด)
แล้วก็จบกันไป....น้องร้องสามเพลงเอง อยากจะให้น้องมีซักสิบห้าเพลงอ่ะ เหอๆ ยังดูไม่สะใจเลย แต่เอาเหอะ เนื่องด้วยเราปวารณาตนเป็นแฟนคลับแล้ว อีกหน่อยจะตามไปดูงานอื่นๆ เองนะ หึหึหึหึ (อย่าม๊า.....ผมกลั๊วววววว น้องๆ)
ดูน้องจบปุ๊บก็ออกเลย เลวเหอะ กลับเลย เหอๆ ก็นะ แพร์นัดกินข้าวกับเพื่อน เราก็นัดจูนกะพี่หนมเหมือนกัน ก็เลยไปสยามกัน ไปถึงก็ไปเจอพี่เหมียวที่ร้านพุริก่อน เพราะเจ๊ไปหลอกเด็กมาถ่ายพุริอยู่ เหอๆ ก้าวเข้าร้านปุ๊บก็เจอน้องว.เลยอ่ะ บิคคุริชิจั๊ตตะ....แล้วจูนก็มา ให้จูนนั่งคุยกับน้องว.ตอนรอเราถ่ายพุริ...ได้เรื่องเลย เจอเรื่องเซอร์ไพรส์ๆ อิมะช็อคมีมากๆ แต่ว่าก็ยินดีด้วยนะน้องนะ.....
แล้วพี่หนมก็มา ไปกินข้าวกัน แล้วจูนกับพี่หนมก็ต้องนั่งฟังเราพรรณนาถึงความน่ารักของน้อง...เหอๆๆ
จบเหอะ กรูเมื่อย....
พีเอส....ขำกลิ้งลิงกับแมว
พีเอสสอง.....ซารุ ลิง
พีเอสสาม.....เนโกะ แมว
พีเอสสี่.....พีเอส 1 3 จะได้ไม่ต้องมาถามกันหลังไมค์ว่าใคร ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พีเอสห้า.....คิดถึงดงบัง อยากเจอดงบัง ยังไงก็รักดงบังที่สุด
พีเอสหก.....แต่....น้องจ.น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
พีเอสเจ็ด.....คิดถึงเด็กบ้าบอล...
9/15 วันเกิดหนูแจ..แป๊กลี่ไปอังกฤษ
แอบมาแปะรูป ฮ่าๆ
น้องเหมียวๆ น่ารักมากมายอ่ะ..รูปนี้มองกล้องแบบเหวอๆ แล้วน้องค่อยยิ้มให้แบบทลายโลก...
รูปนี้น้องเหมียวๆ หน้าแปลกๆ ดี แต่ไงก็เหมือนแมวอยู่ดี..ลิงเชนก็น่ารัก แต่อีกคน...ให้แพร์ดูคนเดียวเหอะ
รูปนี้น่ารักมากกกกก ตอนกำลังทำหน้าซื้ดน้ำมูกอย่างที่บอก ฮ่าๆ เป็นภูมิแพ้นี่แย่เนอะ แต่ทำแล้วหน้ายิ่งเหมือนแมวเข้าไปใหญ่
ท่าเต้นสะท้านใจมากเลยเหอะ..ท่านี้น่ารักมากกกกกกกก
รวมไนซ์ทู
รูปสุดท้ายละ...ลิงเชนกับเหมียวแจ๊ค
ถ่ายได้แค่นี้ล่ะ เพราะไม่ได้เอากล้องใหญ่ไป แบบว่า..กล้องกองอยู่กับไอคุณสมิต..ที่เพิ่งโดนยิง เหอๆๆ
เพราะ....เพราะ....จบไม่สวย....หึหึ เพราะงั้น เลิกพูดถึงมันดีกว่า จบไปๆ ปิดประเด็น....
อัพเรื่องใหม่ๆ อัพเดตๆ เลยละกัน...วันเสาร์ไปงาน Seed Sport Day มา ก็ลั้ลลาเฮฮาปาร์ตี้กันมากมาย ถึงจะไปป่วงๆ กับแพร์แค่สองคน (พี่เหมียวกับพี่แตมป์เบี้ยวกันง่ายดาย) แต่ก็หนุกดี
ไปถึงงานประมาณ 11 โมงได้ หน้างานแบบว่าบรรยากาศมาคุ(ซาโนะ)มากๆ เต็มไปด้วยเด็กแว๊น เด็กพยายามแว๊น เด็กแนว(ตะเข็บชายแดน) ไรไม่รู้เต็มไปหมดอ่ะ ทะมึนน่ากลัวสุดๆ ประกอบกับเต็มไปด้วยเศษขวด(M150) แตกกระจายเกลื่อน (แจจุงแอบกินหรือเปล่า??) เลยนึกว่าเด็กมันตีกันป่าววะ?? อะไรจะตีกันแต่หัววันเชียวนะพวกเมิง....
พี่สตาฟฟ์พาเดินเข้าข้างในแล้วก็ให้ไปนั่งตรงที่ VIP (เวรี่อีเดียตเพอร์ซันเหอะ) นั่งแก๊วกันอยู่สองคน ข้างหลังก็เด็กอะไรก็ไม่รู้ แล้วนะ...อย่างที่รู้ๆ กัน ทาร์เก็ตเราและแพร์ต้องพิ้งกุนู่นเลย ก็เลยคุยกับแพร์ว่าเดี๋ยวลงไปเดินถ่ายรูปข้างล่างดีกว่า นั่งอยู่ข้างบนก็เบื่อเปล่าๆ มุมที่นั่งก็มองอะไรไม่ค่อยชัดด้วย (เหล่เด็กนั่นเอง)
ก็เดินลงไปยืนถ่ายรูปอยู่ตรงข้างๆ สนาม ตรงหน้าสีชมพูกุ๊กกิ๊ก ดูเค้าแข่งกีฬาเฮฮากันไป แพร์ก็เหล่ทาร์เก็ตอย่างเมามันมากๆ เห็นอะไรฮาๆ มาเพียบอ่ะ ส่วนเราก็ได้แต่บ่นๆ ว่าเมื่อไหร่พ่อหนุ่มน้อยของเราจะมา (เรียกได้เสี่ยวอีกเหอะ) ยืนก็แล้ว นั่งก็แล้ว เดินก็แล้ว เวลาล่วงเลยไปเยอะ น้องสุดที่รักของเรา(ตั้งกะเมื่อไหร่??)ก็ยังไม่มา...เฮ้ออ ป้าเซ็ง....
วอลเลย์บอลป่วงมากๆ แต่ยูแอบเก่งอ่ะ เล่นเก่งดีนะ ตัวทำคะแนนเลยทีเดียว แล้วขำคนพากย์ โค้ชปาร์คจีซองนี่ใครฟระ?? เหอๆ
ขำกีฬา(เรอะ?) ยกทัพตีซี้ดอ่ะ ฮามากกก เหมือนเล่นขี่ม้าส่งเมือง...ไม่ใช่ดิ ม้าแบบญี่ปุ่นอ่ะ ที่ในการ์ตูนญี่ปุ่นจะเห็นบ่อยๆ ว่าคนที่ขี่อยู่บนหลังต้องแย่งผ้าโพกหัวฝ่ายตรงข้ามมาให้ได้ แต่อันนี้เป็นให้เอาแท่งเชียร์ที่เป็นแบบเป่าลมตีลูกโป่งที่ผูกอยู่บนหัวคนเป็นม้าให้แตก สีชมพูแข่งกะสีเหลือง แล้วช่วยสีชมพูนี่นักกีฬากุ๊บกิ๊บมากอ่ะ เลิฟกับคิว....อืม....จะสู้ใครเค้าได้มั้ยล่ะนั่น น้องคิวขี่หลังเลิฟ ก็หลังแอ่นกันไป แล้วมีตอนนึงที่พี่หอยขึ้นมาขี่หลังเลิฟแทน....อนาถมากๆ รู้สึกปวดหลังแทนเลิฟ เหอๆๆๆ
บาสตอนสีเขียวกับสีเหลืองหนุกมากกกกก ลุ้นสุดๆ แบบค่อยดูว่าเป็นกีฬาอย่างเป็นจริงเป็นจังหน่อย นักกีฬาก็ออกแนวอินเตอร์ๆ ซึ่งเหมาะกับการเล่นบาสดี เวย์เงี้ย บอลเงี้ย อินเตอร์กันมาเลยทีเดียว..แพร์ก็บอลๆๆ อยู่นั่นน่ะล่ะ แทบจะโทรหามิโอะกันเลยทีเดียว เหอๆ (ถามถึงแต่พี่กูทุกที มิโอะ) น้องโต๋ก็แอบเล่นบาสเก่งนะ ขำน้องอ่ะ เดินเข้าสนามมายังไม่ถึงสองนาทีก็ต้องลงไปแข่งแล้ว มาได้ถูกเวลามากๆๆ
ดูจนไม่รู้จะดูอะไรแล้วก็ไปนั่งตรงข้างๆ สีชมพู แพร์ก็ยังคงเมามันกับการดูอะไรฮาๆ ที่หาดูได้ยากต่อไป เราก็บ่นต่อไปว่าพ่อหนุ่มน้อยไม่มาซักที มันหายไปไหนก๊านนนน ไอคุณน้องช.ยังไม่ตื่นเรอะ???? เดากันไปล้านเจ็ด จนหิวข้าวมากๆ ก็ได้ข้าวกล่องมา ตอนกำลังจะกินนี่ล่ะ พิธีกรประกาศการมาถึง(เว่อร์ละ)ของพ่อหนุ่มน้อยเรา เท่านั้นล่ะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด(ในใจ) ข้งข้าวไรแทบเขวี้ยงทิ้งกันเลยทีเดียว.....
แล้วน้องๆ ก็วิ่งขึ้นมินิสเตจของสีชมพูเลย คือแบบ....มาถึงก็บ้ากันเลยทีเดียว ไอคุณน้องช.ขึ้นไปออกลิงออกค่างคนแรกเลยทีเดียว (ก็น้องมันเป็นลิง) อืม...ปล่อยลิงไป ดูเนโกะจังสุดน่ารักของเราดีกว่า ไม่ไหวแล้วนะน้องมาแบบน่ารักมากกกกกกกก มากกกกกกกกกกก มากถึงมากที่สุดอ่ะ เด็กบ้าไรวะ น่ารักเกิ๊นนนน.......แล้วน้องๆ ก็เต้นเชียร์กันเป็นที่หนุกหนานมากๆ น้องจ. (กรูจะใช้อักษรย่อเพื่อ??) เต้นได้น่ารักมากเลยเห่ไหวแล้วน้อง พี่ขอใส่ถุงกลับบ้านได้มั้ย โมจิคาเอริต้ายยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!! เสียด๊ายเสียดาย โง่เทคโนโลยี...หาวิธีถ่ายคลิปในกล้องจูนไม่เจอ ไม่งั้นจะถ่ายไว้ทุกภาพเหตุการณ์ประทับใจ(ของเรา) มาให้สาวๆ ดู ยิ่งตอนน้องจ.เต้นเชียร์นี่ต้องเมมเท่านั้นอ่ะ น่ารักเว่อร์.......
ขำตอนนึงพวกน้องๆ เชียร์ลีดเดอร์ยื่นปอมปอมให้น้องช. น้องมองด้วยสายตาประหนึ่งว่า หน้ากูเหมาะกับปอมปอมตรงไหนเนี่ย?? แล้วยื่นส่งต่อให้น้องจ.ด้วยความรวดเร็ว น้องจ.ก็รับมาถือโบกสะบัดพัดไหวไปตามเรื่องตามราว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด กรูขอชุดเชียร์ลีดเดอร์ให้น้องด่วนเลยเหอะ!!! มินิสเกิร์ตอ่ะ....แว๊กกก ไม่ใช่ละ....
แล้วก็ค่อยระลึกชาติได้ว่าจะมัวจ้องให้น้องสะท้านใจเล่นอยู่ทำไม ลุกขึ้นไปถ่ายรูปเลยดีกว่า เลยเดินไปหน้ามินิสเตจแล้วถ่ายรูปอย่างเมามันมาก แต่......ด้วยฝีมืออันแสนเลื่องชื่อของเราทำให้รูปออกมาห่วยมากถึงมากที่สุด เหอๆ ก็นะ.....เจอเด็กหน้าตาดีแล้วใจสั่น มือไม้อ่อน ฮ่าๆๆ แต่ตอนไปยืนถ่ายรูปซารุจังหันมาเห็นเลยยิ้มให้แบบทลายโลกมากๆ น้องเอ้ย..อย่าขยันเรียกเรตติ้งมากนัก แค่นี้ก็แย่แล้ววว เนโกะจังก็หันมายิ้มให้เหมือนกัน เท่านั้นล่ะ.....ใครก็ได้ เก็บศพกรูกลับหลุมที.....ละลายเหอะ.....
ตอนน้องลงไปที่สนามก็ไปขอถ่ายรูปน้องแบบเดี่ยวๆ กันมา ขาดไปคนนึงคนที่คุณก็รู้ว่าใคร เหอๆ ไม่กล้าเข้าไปขอ กลัวโดนกินหัวเอา...แต่ขำกลิ้งลิงกับแมวน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกก น้องมันยิ้มให้แบบ โอ๊ยยยยย ฆ่ากันเลยดีกว่าน้อง พี่จะปวารณาตนเป็นแฟนคลับน้อง ณ บัดนาวเป็นต้นไป (ก็เป็นมาได้ระยะนึงแล้วเหอะ) แบบลาออกๆๆ กรูไม่เป็นละพงเพรสไรเนี่ย ขอไปเป็นแฟนคลับวิ่งตามวิ่งกรี๊ดละกันนะน้องนะ เหอๆๆ (เป็นเอามาก)
ข้ามๆๆ ตัดฉากโชะไปที่ตอนโชว์เลยละกัน....โชว์ของพวกดีเจซี้ดก็น่ารักดีอ่ะ ดูแล้วก็ยิ้มๆ กันไป น้องคิวน่าร้ากกก บางได้อีกเหอะ ผู้ชายอาร๊ายย ตัวกระจึ๋งเดียว มาแนวเนโกะจังเลย ตัวเล็กๆ น่ารักแบบน่าเอากลับไปเลี้ยงที่บ้านเป็นที่ซู้ดดดดด (ไปซะแล้วเจ๊ผม น้องมิน)
โฟร์มด も っ と い い こ と 言 っ て 見 れ ば ？ ？
เวลาที่เรากับแพร์ (แน่ใจว่าไม่ใช่แกคนเดียว แพร์) รอคอยก็มาถึง อะหึหึหึ กรูตายเป็นรอบที่ล้านสิบแปดของวัน ยาราเรตะมากๆ อ่ะ น้องๆ มันไปเอาความน่ารักกันมาจากไหนมากมายฟระ??? มันน่ารักแบบว่าแทบจะพูดคำว่า น่ารัก ทุกวินาทีเลยอ่ะ โดยเฉพาะน้องแบ๊วเบอร์ 2 (น้องแบ๊วเบอร์ 1 อีส แจจุงกี้) อยู่เฉยๆ ก็น่ารัก ยิ้มก็น่ารักเต้นก็น่ารัก ขยับซ้ายก็น่ารัก ขยับขวาก็น่ารัก น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก (................หมดคำพูด น้องมิน) แล้วช่วยท่าเต้นสะท้านใจมากเลยเหอะ แรกๆ ขึ้นมาถึงน้องก็เด้งเป้าแบบ U ณ เอสเจกันเลยทีเดียว....คิดดูแล้วกันว่าไอหน้าเวทีอย่างเราจะมีอาการอย่างไร กรี๊ด(ในใจ)อย่างไร้สติไปแล้ว...ยังไม่พอ น้องบอกข้างหน้าไปแล้วต้องข้างหลังบ้างเอาให้ฟูลออพชั่นกันไป หันหลังส่ายก้นดุ๊กดิ๊กๆ แบบเต็มพิกัด กรี๊ด กร๊าด ว๊าก โฮกกกกก กรูตาย
ตอนเพลงน้องซารุจังก็น่ารัก น้องเนโกะจังก็ยังคงเต้นน่ารักเอาโล่ต่อไป น่ารักจริงๆ เหอะ ขอซื้อท่าเต้นไปให้ดงบังเต้นเลยดีกว่า อยากเห็นน้องเราเต้นแบบนี้บ้าง คงได้มีตายกันบ้างล่ะ เหอๆ พอมาถึงเพลงของน้องเนโกะจังนี่แบบตายอีกรอบกับท่าเต้นสะเทือนตับอ่ะ โอ๊ยยย ใครคิดท่านี้คะเนี่ย ขอแนบชิดกว่านี้อีกเหอะ ช่วยแฟนเซอร์วิสเยอะๆ หน่อยยยยยยยย
ชอบน้องเนโกะจังอ่ะ น้องจริงจังกับการเต้นมากกกก คือถึงท่ามันจะไม่ได้มีอะไรมากมาย กุ๊กกิ๊กๆ ไปตามเรื่องแต่น้องตั้งใจเต้นแล้วก็เต้นเต็มที่มาก ประทับใจๆ เสียงน้องก็โอเคเหมือนกันนะ แต่เหมือนน้องเป็นหวัดหรือน้ำมูกจะไหลไรซักอย่างอ่ะ น้องซื้ดๆ ฮึดๆ เลย แล้วไม่ใช่ทำแบบนิดๆ หน่อยๆ อ่ะ แต่น้องซื้ดเอาเป็นเอาตายมาก ร้องเพลงไปก็ซื้ดไป เต้นไปซื้ดไป แล้วยิ่งทำหน้าซื้ดหน้ายิ่งเหมือนแมวอ่ะ เนโกะมิไต้มากๆ แต่น่าร้ากก (รอบที่ล้านเจ็ด)
แล้วก็จบกันไป....น้องร้องสามเพลงเอง อยากจะให้น้องมีซักสิบห้าเพลงอ่ะ เหอๆ ยังดูไม่สะใจเลย แต่เอาเหอะ เนื่องด้วยเราปวารณาตนเป็นแฟนคลับแล้ว อีกหน่อยจะตามไปดูงานอื่นๆ เองนะ หึหึหึหึ (อย่าม๊า.....ผมกลั๊วววววว น้องๆ)
ดูน้องจบปุ๊บก็ออกเลย เลวเหอะ กลับเลย เหอๆ ก็นะ แพร์นัดกินข้าวกับเพื่อน เราก็นัดจูนกะพี่หนมเหมือนกัน ก็เลยไปสยามกัน ไปถึงก็ไปเจอพี่เหมียวที่ร้านพุริก่อน เพราะเจ๊ไปหลอกเด็กมาถ่ายพุริอยู่ เหอๆ ก้าวเข้าร้านปุ๊บก็เจอน้องว.เลยอ่ะ บิคคุริชิจั๊ตตะ....แล้วจูนก็มา ให้จูนนั่งคุยกับน้องว.ตอนรอเราถ่ายพุริ...ได้เรื่องเลย เจอเรื่องเซอร์ไพรส์ๆ อิมะช็อคมีมากๆ แต่ว่าก็ยินดีด้วยนะน้องนะ.....
แล้วพี่หนมก็มา ไปกินข้าวกัน แล้วจูนกับพี่หนมก็ต้องนั่งฟังเราพรรณนาถึงความน่ารักของน้อง...เหอๆๆ
จบเหอะ กรูเมื่อย....
พีเอส....ขำกลิ้งลิงกับแมว
พีเอสสอง.....ซารุ ลิง
พีเอสสาม.....เนโกะ แมว
พีเอสสี่.....พีเอส 1 3 จะได้ไม่ต้องมาถามกันหลังไมค์ว่าใคร ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พีเอสห้า.....คิดถึงดงบัง อยากเจอดงบัง ยังไงก็รักดงบังที่สุด
พีเอสหก.....แต่....น้องจ.น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
พีเอสเจ็ด.....คิดถึงเด็กบ้าบอล...
9/15 วันเกิดหนูแจ..แป๊กลี่ไปอังกฤษ
แอบมาแปะรูป ฮ่าๆ
น้องเหมียวๆ น่ารักมากมายอ่ะ..รูปนี้มองกล้องแบบเหวอๆ แล้วน้องค่อยยิ้มให้แบบทลายโลก...
รูปนี้น้องเหมียวๆ หน้าแปลกๆ ดี แต่ไงก็เหมือนแมวอยู่ดี..ลิงเชนก็น่ารัก แต่อีกคน...ให้แพร์ดูคนเดียวเหอะ
รูปนี้น่ารักมากกกกก ตอนกำลังทำหน้าซื้ดน้ำมูกอย่างที่บอก ฮ่าๆ เป็นภูมิแพ้นี่แย่เนอะ แต่ทำแล้วหน้ายิ่งเหมือนแมวเข้าไปใหญ่
ท่าเต้นสะท้านใจมากเลยเหอะ..ท่านี้น่ารักมากกกกกกกก
รวมไนซ์ทู
รูปสุดท้ายละ...ลิงเชนกับเหมียวแจ๊ค
ถ่ายได้แค่นี้ล่ะ เพราะไม่ได้เอากล้องใหญ่ไป แบบว่า..กล้องกองอยู่กับไอคุณสมิต..ที่เพิ่งโดนยิง เหอๆๆ
ก็ MF ของ Man U
ดิคับ พี่น้องค้าบ
เล่นดีทำประตูเก่ง
อยู่ทีมชาติเกาหลี...
ไปเดาเอาเองค้าบ
TC