TVXQ@Parc Paragon
L.O.V.E.U วู้ฮู ยู้ฮู (พี่นุ้ย) ไม่ได้มาโปรโมตเพลงให้น้องลีอาห์หรอกนะ แต่ตอนนี้อยู่ในช่วงเลิฟยู อิอิ เลิฟน้องๆ ทุกคนเลยยยยยยย.....
เมื่อวานเป็นวันมหกรรมแดงเดือดแห่งชาติอ่ะ สยามนี่เต็มไปด้วยความแดง แดง และแดง...แดงเท่าที่จะแดงได้เลยทีเดียว คาสิโอเปียรวมใจกันใส่สีแดงมามากๆ ส่วนเรานี่ล่อขาวไปเลยทีเดียว เหอๆ
นัดพี่หนมกับจูนแปดโมงเพราะจูนจะไปซื้อบัตรคอนให้เพื่อนก่อน เราก็ไปถึงสายๆ แหละ แต่แบบถึงแล้วตกใจมาก เพราะเด็กๆ มารอกันเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกก ทุกประตูของสยามและพารากอนเลย ยืนรอกันแบบแออัดยัดเยียดสุดๆ ไม่รู้ว่ามากันตั้งแต่กี่โมงนะนั่นอ่ะ ส่วนจูนก็ไปอยู่หน้าประตูสยามกับเค้าเหมือนกัน ส่วนเราที่ตัดสินใจไม่ซื้อบัตรวันนี้แล้วเพราะจะรอนุ๊กเลยไม่ไปยืนรอเข้าห้าง ก็รอพี่หนมมาแล้วไปกินข้าวกัน
พอคิดจะไม่ซื้อบัตรก็ไม่ต้องไปต่อแถวรอ แล้วมันก็ป่วงเลยไง เพราะกลายเป็นว่าว่างมากๆๆ มากถึงมากที่สุด ว่างไปจนกว่าลิงเหมียวจะมาถึงค่อยไปปฏิบัติภารกิจอ่ะ เพราะกว่าน้องเทพของเราจะมาก็ห้าโมงครึ่งโน่น แล้วก็ไม่คิดจะไปตามที่แอร์พอร์ตอยู่แล้ว เลยทำได้แค่เดินป่วงไปป่วงมารอเวลา
พอใกล้สิบโมงก็กลับขึ้นไปยืนบนบีทีเอสกับพี่หนม รอห้างเปิด แต่ก็คงไม่ขอวิ่งไปกับฝูงชนด้วยหรอกนะ และแล้ว...เวลาฤกษ์งามยามดี สิบโมงนิดๆ ประตูก็เปิด เท่านั้นแหละค่ะ...เด็กๆ มากมายล้านแปดวิ่งกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อที่จะเอาชีวิตตัวเองเข้าไปยืนในพาร์คพารากอนให้ได้ คือ...วิ่งกันชนิดที่ว่าไม่ห่วงชีวิตกันเลยจริงๆ นะ แรงมากๆๆๆ อ่ะ คือถ้าใครล้มนี่อย่าหวังเลยว่าจะลุกขึ้นมาได้ คงมีคนช่วยหรอกนะ รับรองโดนเหยียบซ้ำแน่นอน เหอๆ เคยเห็นมากับตาที่แอร์พอร์ตตอนน้องมาครั้งแรก ไอน้องที่อยู่หน้าเรามันล้ม แล้วทุกคนก็วิ่งข้ามวิ่งเหยียบเค้า สุดท้ายกรูนี่แหละที่ไปดึงน้องเค้าขึ้นมา....
เรากับพี่หนมก็เดินขึ้นบันไดเลื่อนเข้าสยามแล้วไปลงบันไดเลื่อนเข้าพาร์คพารากอนอีกที ลงมาก็เห็นภาพเด็กๆ มากมายวิ่งกันสุดชีวิตเข้าลาน แล้วก็มีหลายคนที่ปีนข้ามรั้วกัน เห็นแล้วแบบมองเผินๆ เหมือนมีการจราจลไรซักอย่างแล้ววิ่งหนีตายกันอะ เหอๆ แรงมากกก น้องๆ เห็นคงอึ้ง ทึ่ง เสียวอ่ะ เหอะๆ แล้วก็เจอพี่ไก่กับพี่แจจ๋า พี่ไก่มาแต่เช้ามากๆๆ ยืนคุยๆ ประเมินสถานการณ์กับพี่แจจ๋า พี่แจจ๋าบอกว่าพี่ไก่เกือบปีนรั้วไปกับเค้าแล้ว กรี๊ดดดดพี่ไก่แอบแรง ฮ่าๆ อย่าไปอะไรกับเด็กๆ เล้ยยย แต่นะ...เข้าใจล่ะว่าทุกคนอยากเจอ และอยากเจอแบบใกล้ชิดด้วย ตัวเราเองถ้าไม่ได้บัตรเพรสก็อาจจะไปรอตั้งแต่ตีห้าแล้ววิ่งเป็นผีบ้าเข้าไปจองที่เหมือนคนอื่นๆ ก็ได้....
เข้าไปนั่งในพารากอนกับพี่หนม พี่ไก่ พี่แจจ๋า ส่วนจูนรอต่อแถวซื้อบัตร แล้วก็ได้ข่าวว่าที่ขายบัตรวุ่นวายมากๆ มีการแจกบัตรคิวแล้วก็งงๆ กันว่าสรุปจะออกบัตรตรงนั้นเลยมั้ย เพราะมีบอกว่าต้องไปเอาบัตรที่ไทยทิกเก็ตเมเจอร์ที่ชั้น 5 แล้วก็เหมือนๆ ว่าบูธที่อยู่ข้างนอกจะปิดไปเลย อืม..เอาไงกับชีวิตกรูเนี่ย...นั่งข้างในกันแอร์เย็นมากมาย แต่เด็กก็เยอะกันจนแทบไม่มีอากาศหายใจ แล้วเจอเด็กคนนึงเป็นลม หายใจไม่ทัน นอนยาวเลย ต้องปฐมพยาบาลกันใหญ่ สุดท้ายก็หามเข้าห้องพยาบาลกันไป เห็นแล้วก็รู้สึกไม่ค่อยดีอ่ะ แบบแต่ละคนต้องมากันตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะรอจนถึงเย็น ใครที่ไม่ไหวก็เป็นลมเป็นแล้งกันไป เฮ้ออออ อยากให้ทุกคนได้เห็นแบบใกล้ๆ จังเลย
และแล้วเรื่องขายบัตรก็เหมือนจะตกลงกันได้ ก็ขายกันไปตามที่แจกบัตรคิวน่ะล่ะ คิวนึงไม่เกิน 6 ใบ แล้วก็ประกาศว่าจากที่จะเริ่มขายวันนี้วันแรกก็เปิดขายตั้งแต่สองโมงของเมื่อวานไปเลย ส่วนเราจากที่คิดว่าเออมาซื้อวันนี้ก็ได้ฟระ ก็เจอหลายกระแสไซโคเรื่องบัตรหมด จนสุดท้ายก็ต้องฝากจูนซื้อวันนั้นไปเลย แต๊งกิ้วหวานมากๆ ที่ออกตังค์ให้ก่อน และแต๊งกิ้วจูนมากๆๆ ที่ไปยืนต่อแถวเข้าคิวซื้อให้ แต๊งกิ้วน้องคนที่ยืนหลังจูนที่ซื้อให้นุ๊กด้วย เหอๆ
ได้เวลาที่ลิงเหมียวจะมาก็ข้ามไปฝั่งสยามกัน เออ ก่อนหน้านั้นตอนจะข้ามจากสยามกลับพารากอน ตอนเดินขึ้นบันไดบีทีเอสเจอโทโมะล่ะ เราก็มองๆ ว่าไอน้องคนนี้หน้าคุ้นๆ น้องมันก็คุ้นๆ เราแหละแล้วมันก็นึกได้ก็ยกมือไหว้แล้วบอกว่าวันนี้มีงาน เหอๆ พี่รู้แล้วจ้ะน้อง เพราะพี่ก็จะไปตามลิงเหมียวงานนั้นเหมือนกัน แล้วนะ..พี่หนมถึงกับติดอกติดใจในความน่ารักของน้องโทโมะกันไป อิอิ
แรกๆ เดินไปกันห้าคน เรา พี่หนม หวาน หยี ปอ แต่พอถึงงานปุ๊บเรากับพี่หนมก็มัวแต่ไปวิ่งวนหาเด็กๆ จนหวาน หยี ปอชิ่งหนีไปเลย เหอๆ โกเมนนาไป (ยังใช้มุขนี้อีกเรอะ?) ไปถึงพอเจอหน้าลิงเหมียวปุ๊บน้องก็ทักเลย ชอบท่าทักของลิงอ่ะ มันทักท่านี้ทุกงานจริงๆ เป็นท่าประจำตัวมากๆ อ่ะ ส่วนน้องเหมียวก็มาแง้วๆ บอกว่าเหมือนถือป้ายงานโรงเรียน เลยบอกว่าก็ถือป้ายกีฬาสีไปละกัน ไอน้องลิงก็อ้าวเร็วๆ สีเหลืองเดินเร็วๆ คือ...ได้ข่าวว่าแกใส่เสื้อสีชมพู...
เดินตามลิงเหมียวกันแบบป่วงมากๆๆๆ เพราะเด็กเยอะมากๆๆ (แต่ไม่ได้เศษเสี้ยวของฝั่งพารากอน) เรากับพี่หนมก็เดินกันแบบทำไมกรูต้องมาเดินตามไอเด็กพวกนี้ด้วยฟระ (แต่ก็ยังตามต่อไป) ก็เดินถ่ายรูปไปเรื่อยๆ แล้วมันก็ร้อนมากๆๆๆๆ เด็กยิ่งรุมก็ยิ่งร้อนๆๆๆ ขนาดเดินห่างๆ ยังร้อนเลย ไอวงในนั่นคงแทบละลายอ่ะ แล้วทำไปทำมาทำอีท่าไหนไม่รู้ไปเดินข้างๆ ไอน้องลิงซะงั้น เลยบ่นๆ กับน้องมันว่าสรุปมารณรงค์ลดโลกร้อนหรือมาทำให้มันร้อนขึ้นฟระ?? น้องแม่งฮาแล้ว..แล้ว..เอามือลูบหัวกรู....ฉ่อยยยยยยยยยย!!!!! กรูแก่กว่าเมิ๊งงงงงงง!!!!!!!
แล้วมีตอนนึงใครโทรมาไม่รู้ก็คุยโทรศัพท์ไปเดินไปด้วยความมึน ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ ว่าไอมนุษย์ที่เดินข้างๆ เราน่ะคือน้องเหมียว!! คือพี่หนมกับจูนก็พยายามสะกิดให้หันไปดูว่าเป็นใคร พอหันไปเท่านั้นแหละ เฮือกกก!!! เก็บศพกรูเท้!!! น้องเหมียวระยะประชิดดดดดดด....แล้วไอคุณออมแมร่งกวนตีนได้โล่ มันแหกปากด้วยเสียงอันดังมากๆๆๆ ว่า อะไรนะ พี่แคทชอบน้องแจ๊คก็ไม่บอก กรี๊ดดดดดดดด ดังเห้ๆๆๆๆๆ แล้วตอนนั้นน้องมันเดินอยู่ข้างๆ ช้านนน...ไงล่ะ น้องหันควับมาเลย ห๊า~! อะไรนะครับ? โฮๆๆๆๆๆ เอากรูฝังลงหลุมไปเลยดีกว่า....
เดินๆ ได้ซักพักมีพวกมาสมทบ จูนได้บัตรแล้วก็ตามมา พี่นุ้ย หนูแจ เตเต้ก็มาขอดูหน้าน้องๆ ด้วย สรุปว่าแก๊งค์ป้าๆ 7 คนเดินตามน้องกันได้ป่วงที่สุดในโลกอ่ะ คือเราไม่ได้เดินตาม เราจะเดินห่างๆ เดินนำหน้าและดักมันทุกแยก คือต้องมีทางลัด น้องไปทางนี้ใช่มั้ย ด๊ายยย ชั้นไปทางนี้ ดักหน้าๆ ฮ่าๆ แล้วฮาพี่นุ้ยมากๆๆ อ่ะ ตอนยืนดักหน้าอยู่เจ๊แกตะโกนดังมากๆ น้องเชนๆๆ ยู้ฮูวว~~~ น้องหันมาฮาแบบอิป้าพวกนี้ น้องเต้ถึงกับชี้หน้าด้วยความสมเพชเลยทีเดียว เหอๆ แต่ฮาจริงๆ นะ ตามแบบนี้ฮาดี ยังคุยๆ กันเลยว่าตามศิลปินไทยนี่มันได้ขนาดนี้เลยเรอะ เป็นน้องๆ เรานี่ไม่มีทางได้คลุกวงในกันขนาดนี้ร้อกกก
แล้วตอนเดินๆ กัน พวกเราก็คุยกันแต่เรื่องดงบังๆๆๆ คุยกันจนเต้หันมามองเลยว่าอิป้าพวกนี้คุยไรกัน เดินตามนทมย.แต่เมาธ์แตกเรื่องดงบัง เหอๆๆ แต่เอาเหอะ อะไรก็ไม่ฮาเท่าดักหน้าทุกแยกแล้วล่ะ น้องๆ ถึงกับทนความอนาถของป้าๆ ไม่ไหวกันเลยทีเดียว...
น่ารักบาดจิตบาดใจ ถือป้ายกีฬาสีค่ะ ฮ่าๆ
ลิงหล่อกับเหงื่อ 3 เม็ด พี่หนมมาเช็ดด่วน
น่ารักไปไหนฟระ????
เต้โกรธไรพี่ป่าวเนี่ย มองกล้องเซ่มองกล้อง!!!
ไอเด็กคนนี้มันเซอร์วิสมากมาย มองกล้องแทบจะทุกรูปเลยเฮอะ!
ทำตามที่น้องเหมียวสั่งกันด้วยนะ ลดโลกร้อนๆ
น้องลิงยังคงมองกล้องต่อไป แถมด้วยที่รักของพี่จูนสวยจริง
รูปนี้เป็นน้องเหมียวเซอร์วิส มองกล้องคนเดียวซะงั้น
บ้าเท่าที่จะบ้าได้เลยหอะ เหมียวน่าร้ากกกก
เอาไอเด็กพวกนี้ไปเก็บที...
มันเป็นบอยแบนด์หรือคณะตลกฟระเนี่ย ชักไม่ชัวร์??
ลิงมองกล้องเพื่อชาติต่อไป
พอจบภารกิจลิงเหมียวก็ข้ามกลับพารากอน ถึงเวลาลงทะเบียนแล้วล่ะ ก็ไปพร้อมแพร์กับพี่เหมียวเลย ตามหาเมย์ไม่เจอ สุดท้ายไอคุณเมย์ลงทะเบียนให้เสร็จสรรพแล้ว แถมยังมีเรื่องวุ่นๆ กะเค้านิดหน่อยจนกรูเนียนไม่ได้เลย เหอะๆๆๆ สรุปได้แค่ไหนแค่นั้นจริงๆ ก็ยังดีกว่าไม่ได้ล่ะวะ...และแล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อ..ฝนตก...และตกหนักมากๆๆ คือเรียกได้ว่าพายุเข้าเลยดีกว่า เพราะตกหนักแล้วลมพัดแรงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฟ้าร้องฟ้าผ่าแปร๊บๆ แต่เด็กที่ยืนข้างนอกทุกคนก็สปริตรแรงมากๆๆ ยืนกางร่มตากฝนกันแบบไม่มีใครยอมถอยกันเลยทีเดียว ทึ่งมากๆๆ อยากให้น้องๆ เห็นอยากให้น้องๆ รู้อ่ะว่าคาสิโอเปียไทยเราก็รักน้องๆ ไม่แพ้ที่ไหนเลยน้า...
และแล้วฝนก็หยุดตกท่ามกลางความโล่งอกและดีใจของทุกคน ก็ใกล้เวลาน้องมาเลยออกไปนั่งที่เพรส นั่งเมาธ์กันไปตามประสา แล้วทีนี้ไอผ้าใบที่คลุมเหนือเวทีมันรองน้ำฝนไว้มากเกินจนรับไม่ไหวมันก็หลุดพรึ่บลงมา น้ำฝนเทลงมายิ่งกว่าซูเปอร์สแปลชที่ดรีมเวิลด์ จนเค้าต้องมาแกะผ้าใบทุกอันออก คือแบบไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ามันมาหล่นตอนน้องๆ อยู่บนเวทีนี่จะเป็นไง?? แล้วอันที่หลุดอ่ะ หัวหมีเต็มๆ เหอๆๆ ฮานักข่าวคนนึงที่ออมเล่าให้ฟัง เค้าบอกว่าเนี่ยได้พาดหัวข่าวเด็ดๆ เลย แถลงข่าวดงบังชินกิ ผ้าหลุด น้ำกระจาย กรี๊ดดดดดดดดดดด NC22 มากๆๆ แต่เป็นตามนั้นจริงๆ ฮ่าๆๆ
พอเลิฟกับแบงค์มาเป็นพิธีกร เพรสที่เป็นโฟโต้ก็ไปยืนถ่ายหน้าเวทีกัน แล้วไหงเราถึงกลายเป็นคนเกาะรั้วไปได้ก็ไม่รู้ เพราะตอนแรกก็ยืนอยู่หลังๆ อ่ะ ทำไปทำมาเกาะรั้วอยู่ตรงกึ่งกลางระหว่างมี๊แจกับน้องมินเลยทีเดียว..พอใกล้เวลาน้องมาเข้าไปทุกทีๆ ทุกคนก็เริ่มตื่นเต้นกัน นักข่าวข้างๆ เราคนนึงที่ไม่รู้จักน้องว่าใครเป็นใครก็ดูตื่นเต้นมากๆๆ เค้าบอกว่าคนผมทองน่ารักๆ ก็บอกเค้าไปว่านี่ชื่อแจจุงๆ ไรเงี้ย...
ซักพักสกรีนเริ่มฉายภาพจุดดร็อปที่ 1 เท่านั้นแหละเสียงกรี๊ดระงม พร้อมความตื่นเต้นที่มากขึ้น รอๆๆ จนในที่สุดรถตู้ก็มาจอด ตอนนั้นแบบตื่นเต้นมากๆๆๆๆๆ อยากเจอน้องสุดๆ แล้ว ตั้งแต่เจ้าแม่รายงานว่าเจอที่โรงแรมแล้วน้องๆ ทุกคนน่ารักมาก (แต่เคืองนะเว้ยเฮ้ยบอกว่าแป๊กไก่ขาวมากและชางมินดำมากเนี่ย) แล้วน้องก็ลงจากรถกันมาทีละคน แค่คนแรกกรูก็แทบลงไปดิ้นกับพื้นแล้วอ่ะ น้องมินๆๆๆ วันนี้น่ารักมากกกกกกกกกกก ผมไม่หยิกหยอยเป็นตูเยนติโน่ด้วย น่ารักมากๆๆๆๆๆ แต่แปลกใจอ่ะ วินาทีนั้นนักข่าวแถวนั้นมองน้องมินเป็นหมีกันหมดเลย โอ้ววว ไม่นะ...
แล้วน้องๆ ก็เดินเรียงกันมา น้องมิน หมี มี๊แจ แป๊กไก่ น้องพร้าว มากันอย่างเทพมากๆๆ อ่ะ มันดูวิงค์บลิงค์ออร่าความเป็นเทพเปล่งประกายมากๆ มันไม่มีใครเหมือนแล้วอ่ะ สุดๆ เลย แล้วป๊าหมี มี๊แจ น้องมินนี่เดินกันแบบพ่อแม่ลูก มาเป็นครอบครัวมากๆ มียูซูปิดท้าย น้องก็เดินไปหยุดที่จุดดร็อปถ่ายรูปอีก 2 จุด ก็มีการมอบช่อดอกไม้ที่ใหญ่ค่อดๆ ให้หมี เออหมีอะ...แมร่ง...ส.ส.มากๆ เหอะ แบบว่าจะไปหาเสียงที่ไหนเนี่ย ฮีเดินได้แบบว่าเหมือนส.ส.มาหาเสียงมากๆ แต่งตัวก็โคดจะนักการเมืองเลย เหอๆ แต่..หล่อขั้นเทพ!!!
และแล้วค่ะและแล้ว...และแล้วน้องๆ ก็เดินมาถึงลานพาร์คพารากอน โอยๆๆ จะบ้าตาย ตื่นเต้นสุดๆ เลยอ่ะ พอน้องเดินขึ้นเวทีมานี่คุมสติแทบไม่อยู่ แต่ยังต้องคุมมือไม้ไม่ให้สั่นถ่ายรูปๆๆ เด๋วไม่มีรูปทำข่าว เหอๆ เมื่อวานเป็นวันแรกเลยที่เราถ่ายรูปมาเยอะมากๆๆ มากจนแทบไม่ได้ดูน้องๆ อ่ะ ถ่ายอย่างเดียวเลย ปกติเราไม่ค่อยชอบถ่ายรูปอยู่แล้วอ่ะ เพราะถ่ายไม่ค่อยเก่ง แต่เมื่อวานแบบกล้องอยู่ในมือแล้ว ไม่ถ่ายก็เสียดาย ต้องหารูปเจ๋งๆ ไว้เผื่อลงทำข่าวด้วยล่ะ เลยถ่ายๆๆๆ อย่างเดียวเลย...
แล้วน้องๆ ก็นั่งเรียงตามลำดับ เราก็ยืนกลางแจจ๋ากับน้องมิน โอ๊ยย จะบ้าตาย ชางมินน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ มากถึงมากที่สุด ทรงผมโอเคเลยอ่ะ เซ็ตแบบนี้ตลอดนะน้องนะ น่ารักไม่ไหวแล้ว น่ารักแบบวินาทีนั้นน้องเหมียวนี่กระเด็นหายไปหลายลี้เลยล่ะ ไม่มีใครเทียบได้แล้วอ่ะ ชอบๆๆ ยังไงก็ชอบมากมาย
แฟชั่นเช็ก
หมี มามาดนักการเมืองค่ะ เชิ้ตขาวติดกระดุมทุกเม็ด สูทสีเทาผ้าออกวาวหน่อยๆ หล่อขาดใจมากๆๆๆ
น้องมิน เสื้อยืดสีขาวลายคล้ายๆ คนถือธนูอยู่บนหลังม้า หรือเป็นตัวยูนิคอร์นถือธนูประมาณนี้ล่ะ เสื้อนอกสีเทาอ่อนกว่าหมีหน่อย กางเกงดำ หล่อมากค่ะน้องมินของเจ๊
แจจ๋า คนนี้มาขาวแบบวิงค์บลิงค์มากๆ เสื้อเชิ้ตขาวทับด้วยคาร์ดิแกนแขนยาวสีออฟไวต์ กางเกงสีเทาอัดกลีบตรงกลางแบบเนี้ยบมากกกกกก หล่อเท่เนี้ยบแบบลำลองๆ แต่หน้านี่สวยเท่าที่จะสวยได้อ่ะ
ไก่มิก เสื้อยืดคอวีสีขาวสกรีนลายตัวอักษรที่อ่านไม่ออกว่าไรเพราะเห็นไม่ชัด เสื้อนอกสีเทา กางเกงดำ เท่มากๆๆๆๆ ไก่เท่แบบหนุ่มสำอางอ่ะ หล่อสุดๆๆๆ
น้องพร้าว คนนี้มาแบบน่ารักสุดๆ เลยอ่ะ คอสตูมเจ๋งมากๆๆ ทำน้องพร้าวดึงดูดสายตาได้เยอะเลย เชิ้ตขาวผูกริบบิ้นสีดำ ทับด้วยเสื้อกั๊กสีเทากระดุมแบบดับเบิ้ล กางเกงสีเทาเข้ม น่ารักมากกกกกกกกกก มาแบบลอนดอนบอยสุดๆๆ ใส่แว่นกรอบดำด้วย น้องพร้าวน่ารักเอาใจเราไปเลย....
ตอนสัมภาษณ์ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกว่าคุยไรกันบ้าง เพราะสมาธิหมดไปกับการถ่ายรูปน้องๆ ก็ฟังผ่านๆ ไปแต่น้องๆ น่ารักกันดี ยิ้มแย้มกัน แล้วก็ดูอึ้งๆ ที่เห็นคนเยอะมากๆๆ เพราะตอนแรกเลยแจจ๋าทำหน้าแบบ อู้วว ปากนี่จู๋เลย เหอๆๆ น้องมินก็นั่งอมยิ้มน่ารักๆ ตามสไตล์ ไก่ยิ้มกรุ้มกริ่มตลอดเวลา หมีนั่งหล่อเป็นส.ส.ต่อไป น้องพร้าวนี่น่ารักบาดใจเจ๊ๆ มากมาย
ชอบ แอ๊บแบ๊ว กับ ผมชอบมะพร้าวครับ ของไก่กับพร้าวมากๆๆๆๆ น่ารักจนแบบโอ๊ยย น้องๆ จะน่ารักกันไปไหนเนี่ย แล้วอิไก่นี่อารมณ์ไหนมาพูดคำว่าแอ๊บแบ๊วเนี่ย จะบอกน้องเซียป่าวจ๊ะ อิอิ ส่วนน้องพร้าวนี่ก็ออกแนวรับภาษาไทยของตัวเองไม่ได้เหมือนปีที่แล้ว พูดเสร็จก็เขินลงไปมุดกับโต๊ะเหมือนเดิม แต่แหมๆ ปีนี้พูดชัดแล้วนะ ครั้งเดียวรู้เรื่องเลย ไม่เหมือนปีที่แล้วหรอก เหอๆ อืม...เท่าที่จำได้เมื่อวานมีแจจ๋าคนเดียวนะที่ไม่ได้พูดภาษาไทย หรือพูดแต่เราไม่ได้ยินก็ไม่รู้ แต่หมีพูดยาวกว่าชาวบ้านประมาณว่า ผมรักคนไทยทุกคนครับ ชัดด้วยน้า เอาใจเราไปเลยหมี ส่วนน้องมินพูดตอนท้ายๆ เลย พูดปิดประโยคว่า ผมรัก แต่คิดว่าเด็กๆ ข้างหลังคงไม่ได้ยินกันเลยไม่ค่อยกรี๊ดเท่าไหร่ ไอเราสิแทบจะกรี๊ดตายอยู่แทบเท้าชางมินน่ะล่ะ ฮือๆๆ เจ๊ก็รักน้องมิน....
เรื่องฮาที่สุดของวันนี้คือ ขวดน้ำที่เค้าวางไว้ให้น้องๆ อ่ะ ของน้องมินคืออยู่ตรงหน้าเลย แล้วเวลาจะถ่ายรูปนี่ขวดน้ำจะบังหน้าน้องมินมากๆๆ จนนักข่าวข้างๆ และข้างหลังเราก็บ่น จนในที่สุดทนไม่ไหวมีใครซักคนตะโกนบอกเลิฟว่าขวดน้ำบังหน้า เลิฟก็ยังคงเอ๋อๆ นะคะ อะไรๆ เราก็ตะโกนๆ ขวดน้ำบังหน้าชางมิน ขวดน้ำๆๆ ชางมินๆๆ อีตาเลิฟก็นะ..หยิบขวดน้ำออกให้...แต่..ขวดน้ำของยุนโฮ...ขอบคุณค่ะ...แต่สุดท้ายก็มีพระเอกขี่หมี เอ้ย ม้าขาวมาช่วย...ยุนโฮน่ะล่ะ น่ารักมากๆๆๆๆๆ เพราะตอนเลิฟหยิบขวดน้ำของยุนโฮออกเราก็แบบไม่ใช่ๆๆๆ ชางมินๆๆๆ (ซึ่งไอน้องชางมินมันนั่งเอ๋อมากๆ ชั้นพูดกับแกแทบตายเหอะย่ะ) ยุนโฮแบบเอามือจับขวดน้ำชางมิน มองหน้าเราแล้วทำหน้าถามประมาณว่า ใช่มั้ย? เราก็พยักหน้าใช่ๆ ยุนโฮเลยหยิบขวดน้ำชางมินเลื่อนไปไว้ข้างๆ เท่านั้นล่ะ นักข่าวตบมือกันกราว เหอๆๆ อันนี้เป็นช็อตประทับใจของเรากับยุนโฮเลยนะ เพราะตอนนั้นมีเราโวยวายๆ อยู่คนเดียวไง ยุนเลยมองหน้าเราซะเลย
ตอนมอบของรางวัลรู้สึกของจะถูกใจน้องๆ กันมาก คือเป็นของตามคาแรกเตอร์น้องๆ เลยมั้ง เพราะเห็นของแจจ๋าเป็นตุ๊กตาช้าง ของน้องพร้าวก็เป็นมะพร้าวอ่ะ เห็นเมย์บอกว่าของหมีเป็นตุ๊กตาหมี ไก่เป็นมิกกี้ ส่วนน้องมินไม่รู้ แล้วฮาที่เค้าให้ผิดคนอ่ะ ของน้องมินกะพร้าวสลับกันจนน้องต้องแลกกันเอง แจจ๋าขำตายไปเลย...เออแล้วตอนแรกๆ เลยหมีไปเอาพวงกุญแจรูปช้างมาจากไหนหว่า สงสัยเลิฟยื่นให้มั้ง มัวแต่ถ่ายรูปเลยไม่ได้ดู ตอนที่เลิฟพูดเรื่องแจจ๋าชอบช้างอ่ะ หมีเอาพวงกุญแจอันนั้นยื่นให้แจจ๋า น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกก
แต่เมื่อวานช็อตยูซูเยอะมากๆๆๆ พอมีช็อตทีแฟนๆ ก็กรี๊ดทีกันแบบ เหอะๆๆ น้องๆ มันไม่รู้เลยมั้งเนี่ย ยิ่งช็อตยุนแจตอนจบนะ กรี๊ดกันจนพารากอนแทบแตก แล้วนะ เห็นนะว่าเด็กทางฝั่งขวาของน้องแถวหน้าสุดเลยอ่ะถือป้ายยุนแจ แอบมองกันใหญ่เลยล่ะ เหอๆๆๆ แต่ช็อตยุนแจรู้สึกดีมากที่ถ่ายรูปไว้ทัน ถึงจะไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ก็เหอะ เป็นช็อตแจจ๋าปัดอะไรซักอย่างที่ติดเสื้อหมีให้ ข้ามหน้าน้องมินกันเลยทีเดียว เป็นช็อตแฟมิลี่มากๆๆ อ่ะ น่ารักมากๆๆๆๆ
แล้วงานแถลงข่าวก็จบไปท่ามกลางความดีใจประทับใจของทุกคนที่ได้เจอน้องๆ คนที่ยืนรอกันอย่างทรหดอดทนก็คงสมใจกับความหล่อ ความเท่ ความน่ารักของน้องๆ เทพสุดที่รักของเราล่ะเนาะ....พอจบงานก็รวมตัวกับสาวๆ ซึ่งวันนี้มากันเยอะมากกกกกก แต่อาจไม่ค่อยได้คุยครบๆ เท่าไหร่ โกเมนนาไป (รอบสอง) เมื่อวานมีเรา พี่หนม พี่นุ้ย เตเต้ หนูแจ ป้าเรย์ เมย์ จูน กิ๊ก พี่ไก่ พี่บีม มิตจัง หวาน หยี ปอ แล้วก็เจอเจ๊ริกับหนิงด้วย เจ๊มาแบบว่าแฟชั่นเนเบิ้ลมากๆ อิอิ
ตอนน้องๆ สัมภาษณ์ซี้ดที่สยามพวกเราก็เดินกันป่วงมากๆ หาทางว่าน้องจะออกทางไหนไง แล้วเดินกันเป็นขบวนอ่ะ เพราะนุ๊กก็ตามด้วย แล้วเก๋ก็ตาม พ่วงเอาพวกน้องแก้วมาอีกตะหาก เดินเป็นขบวนพาเหรดมากๆ ซึ่งแบบหลายรอบโคด ก็นะ ก็ไม่รู้เหมือนกันนิว่าจะไปไหนดี ก็เดินหาไปเรื่อยๆ ว่าน้องจะออกทางไหน จนสุดท้ายขึ้นไปยืนรอที่ชั้น 4 แล้วค่อยคิดได้ว่าทางข้างๆ สตาร์บัคส์มันไปออกตึกสยามทาวเวอร์ได้ ก็โป๊ะเช้ะเลยเพราะเค้ากั้นทางนั้นจริงๆ แต่รู้ก็ช่วยไรไม่ได้แล้วล่ะ ไงก็ตามน้องไม่ทันอยู่ดี ยังดีว่ายังเห็นนิดหน่อยตอนน้องเดินออก เห็นสามคนอ่ะแจจ๋า หมี น้องมิน แจจ๋าใส่เสื้อลายขวางสีเทา ดำ ทับด้วยคาร์ดิแกนแขนยาวสีเทา น่าร้ากก ส่วนน้องมินใส่ฮู้ดขาวแล้วเอาฮู้ดคลุมหัว น่ารักๆๆๆๆ เสียดายไม่เห็นไก่กับพร้าว
วิ่งๆ ลงไปข้างล่างกัน แล้วน้องก็ออกทางสยามทาวเวอร์จริงๆ น่ะล่ะ เอาเหอะ ไงๆ ก็ไม่ทัน จนพอมีสายโทรบอกว่าน้องอยู่ไหนก็ค่อยไปตาม ก็แยกกันแล้วตอนนั้นใครกลับบ้านก็กลับ ใครตามก็ตาม ไอเรามันพวกถ้าจะตามก็ขอให้ถึงที่สุดเลยตามละกัน ก็ไปโรงแรมโนโวเทลแอร์พอร์ตกัน เห็นเค้าบอกว่าน้องไปนวดกัน เรานี่ดิอยากนวดแทบตาย เมื่อยขามากกกกกกก ล้าสุดๆ แทบไม่ได้นั่งเลยอ่ะวันนี้ เดินตั้งแต่ภารกิจลิงเหมียวเลยอ่ะ
ไปรอที่โรงแรมก็ไม่มีไร เพราะตอนเข้าน้องก็เอารถเข้า ตอนออกก็คงลงไปขึ้นรถตรงรีซีฟวิ่งเลย ไม่ออกมาข้างนอกแน่ๆ เลยไปรอที่แอร์พอร์ตด้วยความหวังอันน้อยนิดว่าน้องจะเข้าทางธรรมดา...แต่สุดท้าย น้องก็คาร์อินเข้าวีไอพี 2 ไป เฮ้อ....บ๊ายบายแล้วกันนะน้องเทพที่รักทั้งหลาย เจอกันเดือนหน้าตอนมาถ่ายโฆษณานะจ๊ะ
จบไปกับ 1 วันที่รอมานาน ถึงจะเจอแค่แป๊บเดียวก็คุ้มมากๆๆ น้องๆ น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หล่อเท่สวยแบ๊วน่ารักกันไม่เกรงใจใครเลย ไม่มีใครเกินด้วย ยังไงๆ น้องก็เป็นที่ 1 ในใจเราตลอดไป
TVXQYoure still my NO.1
พีเอส1 น้องเหมียวกรุณาลืมๆ ไอสิ่งที่ได้ยินไปด้วย (ก็ไม่จำอยู่แล้วครับ เหมียวๆ)
พีเอส2 รูปดงบังดูที่บ้านนะ เด๋วส่งให้สาวๆ ทุกคนด้วย
พีเอส3 น้องเทพเราน่ารักมากมาย หล่อบาดใจกันทุกคน
พีเอส4 เลิฟแมร่งเนียน ตอนน้องๆ ยืนถ่ายรูปมันยืนติดกับยุนโฮมากๆๆ ประหนึ่งเป็นดงบังชินกิคนที่ 6 ฉ่อย!!
พีเอส5 พี่นุ้ยยู้ฮู
พีเอส6 พี่นุ้ย 間 接 キ ス กับน้องน.ไปเป็นที่เรียบร้อย อิอิ
พีเอส7 รักชางมิน.....
เมื่อวานเป็นวันมหกรรมแดงเดือดแห่งชาติอ่ะ สยามนี่เต็มไปด้วยความแดง แดง และแดง...แดงเท่าที่จะแดงได้เลยทีเดียว คาสิโอเปียรวมใจกันใส่สีแดงมามากๆ ส่วนเรานี่ล่อขาวไปเลยทีเดียว เหอๆ
นัดพี่หนมกับจูนแปดโมงเพราะจูนจะไปซื้อบัตรคอนให้เพื่อนก่อน เราก็ไปถึงสายๆ แหละ แต่แบบถึงแล้วตกใจมาก เพราะเด็กๆ มารอกันเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกก ทุกประตูของสยามและพารากอนเลย ยืนรอกันแบบแออัดยัดเยียดสุดๆ ไม่รู้ว่ามากันตั้งแต่กี่โมงนะนั่นอ่ะ ส่วนจูนก็ไปอยู่หน้าประตูสยามกับเค้าเหมือนกัน ส่วนเราที่ตัดสินใจไม่ซื้อบัตรวันนี้แล้วเพราะจะรอนุ๊กเลยไม่ไปยืนรอเข้าห้าง ก็รอพี่หนมมาแล้วไปกินข้าวกัน
พอคิดจะไม่ซื้อบัตรก็ไม่ต้องไปต่อแถวรอ แล้วมันก็ป่วงเลยไง เพราะกลายเป็นว่าว่างมากๆๆ มากถึงมากที่สุด ว่างไปจนกว่าลิงเหมียวจะมาถึงค่อยไปปฏิบัติภารกิจอ่ะ เพราะกว่าน้องเทพของเราจะมาก็ห้าโมงครึ่งโน่น แล้วก็ไม่คิดจะไปตามที่แอร์พอร์ตอยู่แล้ว เลยทำได้แค่เดินป่วงไปป่วงมารอเวลา
พอใกล้สิบโมงก็กลับขึ้นไปยืนบนบีทีเอสกับพี่หนม รอห้างเปิด แต่ก็คงไม่ขอวิ่งไปกับฝูงชนด้วยหรอกนะ และแล้ว...เวลาฤกษ์งามยามดี สิบโมงนิดๆ ประตูก็เปิด เท่านั้นแหละค่ะ...เด็กๆ มากมายล้านแปดวิ่งกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อที่จะเอาชีวิตตัวเองเข้าไปยืนในพาร์คพารากอนให้ได้ คือ...วิ่งกันชนิดที่ว่าไม่ห่วงชีวิตกันเลยจริงๆ นะ แรงมากๆๆๆ อ่ะ คือถ้าใครล้มนี่อย่าหวังเลยว่าจะลุกขึ้นมาได้ คงมีคนช่วยหรอกนะ รับรองโดนเหยียบซ้ำแน่นอน เหอๆ เคยเห็นมากับตาที่แอร์พอร์ตตอนน้องมาครั้งแรก ไอน้องที่อยู่หน้าเรามันล้ม แล้วทุกคนก็วิ่งข้ามวิ่งเหยียบเค้า สุดท้ายกรูนี่แหละที่ไปดึงน้องเค้าขึ้นมา....
เรากับพี่หนมก็เดินขึ้นบันไดเลื่อนเข้าสยามแล้วไปลงบันไดเลื่อนเข้าพาร์คพารากอนอีกที ลงมาก็เห็นภาพเด็กๆ มากมายวิ่งกันสุดชีวิตเข้าลาน แล้วก็มีหลายคนที่ปีนข้ามรั้วกัน เห็นแล้วแบบมองเผินๆ เหมือนมีการจราจลไรซักอย่างแล้ววิ่งหนีตายกันอะ เหอๆ แรงมากกก น้องๆ เห็นคงอึ้ง ทึ่ง เสียวอ่ะ เหอะๆ แล้วก็เจอพี่ไก่กับพี่แจจ๋า พี่ไก่มาแต่เช้ามากๆๆ ยืนคุยๆ ประเมินสถานการณ์กับพี่แจจ๋า พี่แจจ๋าบอกว่าพี่ไก่เกือบปีนรั้วไปกับเค้าแล้ว กรี๊ดดดดพี่ไก่แอบแรง ฮ่าๆ อย่าไปอะไรกับเด็กๆ เล้ยยย แต่นะ...เข้าใจล่ะว่าทุกคนอยากเจอ และอยากเจอแบบใกล้ชิดด้วย ตัวเราเองถ้าไม่ได้บัตรเพรสก็อาจจะไปรอตั้งแต่ตีห้าแล้ววิ่งเป็นผีบ้าเข้าไปจองที่เหมือนคนอื่นๆ ก็ได้....
เข้าไปนั่งในพารากอนกับพี่หนม พี่ไก่ พี่แจจ๋า ส่วนจูนรอต่อแถวซื้อบัตร แล้วก็ได้ข่าวว่าที่ขายบัตรวุ่นวายมากๆ มีการแจกบัตรคิวแล้วก็งงๆ กันว่าสรุปจะออกบัตรตรงนั้นเลยมั้ย เพราะมีบอกว่าต้องไปเอาบัตรที่ไทยทิกเก็ตเมเจอร์ที่ชั้น 5 แล้วก็เหมือนๆ ว่าบูธที่อยู่ข้างนอกจะปิดไปเลย อืม..เอาไงกับชีวิตกรูเนี่ย...นั่งข้างในกันแอร์เย็นมากมาย แต่เด็กก็เยอะกันจนแทบไม่มีอากาศหายใจ แล้วเจอเด็กคนนึงเป็นลม หายใจไม่ทัน นอนยาวเลย ต้องปฐมพยาบาลกันใหญ่ สุดท้ายก็หามเข้าห้องพยาบาลกันไป เห็นแล้วก็รู้สึกไม่ค่อยดีอ่ะ แบบแต่ละคนต้องมากันตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะรอจนถึงเย็น ใครที่ไม่ไหวก็เป็นลมเป็นแล้งกันไป เฮ้ออออ อยากให้ทุกคนได้เห็นแบบใกล้ๆ จังเลย
และแล้วเรื่องขายบัตรก็เหมือนจะตกลงกันได้ ก็ขายกันไปตามที่แจกบัตรคิวน่ะล่ะ คิวนึงไม่เกิน 6 ใบ แล้วก็ประกาศว่าจากที่จะเริ่มขายวันนี้วันแรกก็เปิดขายตั้งแต่สองโมงของเมื่อวานไปเลย ส่วนเราจากที่คิดว่าเออมาซื้อวันนี้ก็ได้ฟระ ก็เจอหลายกระแสไซโคเรื่องบัตรหมด จนสุดท้ายก็ต้องฝากจูนซื้อวันนั้นไปเลย แต๊งกิ้วหวานมากๆ ที่ออกตังค์ให้ก่อน และแต๊งกิ้วจูนมากๆๆ ที่ไปยืนต่อแถวเข้าคิวซื้อให้ แต๊งกิ้วน้องคนที่ยืนหลังจูนที่ซื้อให้นุ๊กด้วย เหอๆ
ได้เวลาที่ลิงเหมียวจะมาก็ข้ามไปฝั่งสยามกัน เออ ก่อนหน้านั้นตอนจะข้ามจากสยามกลับพารากอน ตอนเดินขึ้นบันไดบีทีเอสเจอโทโมะล่ะ เราก็มองๆ ว่าไอน้องคนนี้หน้าคุ้นๆ น้องมันก็คุ้นๆ เราแหละแล้วมันก็นึกได้ก็ยกมือไหว้แล้วบอกว่าวันนี้มีงาน เหอๆ พี่รู้แล้วจ้ะน้อง เพราะพี่ก็จะไปตามลิงเหมียวงานนั้นเหมือนกัน แล้วนะ..พี่หนมถึงกับติดอกติดใจในความน่ารักของน้องโทโมะกันไป อิอิ
แรกๆ เดินไปกันห้าคน เรา พี่หนม หวาน หยี ปอ แต่พอถึงงานปุ๊บเรากับพี่หนมก็มัวแต่ไปวิ่งวนหาเด็กๆ จนหวาน หยี ปอชิ่งหนีไปเลย เหอๆ โกเมนนาไป (ยังใช้มุขนี้อีกเรอะ?) ไปถึงพอเจอหน้าลิงเหมียวปุ๊บน้องก็ทักเลย ชอบท่าทักของลิงอ่ะ มันทักท่านี้ทุกงานจริงๆ เป็นท่าประจำตัวมากๆ อ่ะ ส่วนน้องเหมียวก็มาแง้วๆ บอกว่าเหมือนถือป้ายงานโรงเรียน เลยบอกว่าก็ถือป้ายกีฬาสีไปละกัน ไอน้องลิงก็อ้าวเร็วๆ สีเหลืองเดินเร็วๆ คือ...ได้ข่าวว่าแกใส่เสื้อสีชมพู...
เดินตามลิงเหมียวกันแบบป่วงมากๆๆๆ เพราะเด็กเยอะมากๆๆ (แต่ไม่ได้เศษเสี้ยวของฝั่งพารากอน) เรากับพี่หนมก็เดินกันแบบทำไมกรูต้องมาเดินตามไอเด็กพวกนี้ด้วยฟระ (แต่ก็ยังตามต่อไป) ก็เดินถ่ายรูปไปเรื่อยๆ แล้วมันก็ร้อนมากๆๆๆๆ เด็กยิ่งรุมก็ยิ่งร้อนๆๆๆ ขนาดเดินห่างๆ ยังร้อนเลย ไอวงในนั่นคงแทบละลายอ่ะ แล้วทำไปทำมาทำอีท่าไหนไม่รู้ไปเดินข้างๆ ไอน้องลิงซะงั้น เลยบ่นๆ กับน้องมันว่าสรุปมารณรงค์ลดโลกร้อนหรือมาทำให้มันร้อนขึ้นฟระ?? น้องแม่งฮาแล้ว..แล้ว..เอามือลูบหัวกรู....ฉ่อยยยยยยยยยย!!!!! กรูแก่กว่าเมิ๊งงงงงงง!!!!!!!
แล้วมีตอนนึงใครโทรมาไม่รู้ก็คุยโทรศัพท์ไปเดินไปด้วยความมึน ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ ว่าไอมนุษย์ที่เดินข้างๆ เราน่ะคือน้องเหมียว!! คือพี่หนมกับจูนก็พยายามสะกิดให้หันไปดูว่าเป็นใคร พอหันไปเท่านั้นแหละ เฮือกกก!!! เก็บศพกรูเท้!!! น้องเหมียวระยะประชิดดดดดดด....แล้วไอคุณออมแมร่งกวนตีนได้โล่ มันแหกปากด้วยเสียงอันดังมากๆๆๆ ว่า อะไรนะ พี่แคทชอบน้องแจ๊คก็ไม่บอก กรี๊ดดดดดดดด ดังเห้ๆๆๆๆๆ แล้วตอนนั้นน้องมันเดินอยู่ข้างๆ ช้านนน...ไงล่ะ น้องหันควับมาเลย ห๊า~! อะไรนะครับ? โฮๆๆๆๆๆ เอากรูฝังลงหลุมไปเลยดีกว่า....
เดินๆ ได้ซักพักมีพวกมาสมทบ จูนได้บัตรแล้วก็ตามมา พี่นุ้ย หนูแจ เตเต้ก็มาขอดูหน้าน้องๆ ด้วย สรุปว่าแก๊งค์ป้าๆ 7 คนเดินตามน้องกันได้ป่วงที่สุดในโลกอ่ะ คือเราไม่ได้เดินตาม เราจะเดินห่างๆ เดินนำหน้าและดักมันทุกแยก คือต้องมีทางลัด น้องไปทางนี้ใช่มั้ย ด๊ายยย ชั้นไปทางนี้ ดักหน้าๆ ฮ่าๆ แล้วฮาพี่นุ้ยมากๆๆ อ่ะ ตอนยืนดักหน้าอยู่เจ๊แกตะโกนดังมากๆ น้องเชนๆๆ ยู้ฮูวว~~~ น้องหันมาฮาแบบอิป้าพวกนี้ น้องเต้ถึงกับชี้หน้าด้วยความสมเพชเลยทีเดียว เหอๆ แต่ฮาจริงๆ นะ ตามแบบนี้ฮาดี ยังคุยๆ กันเลยว่าตามศิลปินไทยนี่มันได้ขนาดนี้เลยเรอะ เป็นน้องๆ เรานี่ไม่มีทางได้คลุกวงในกันขนาดนี้ร้อกกก
แล้วตอนเดินๆ กัน พวกเราก็คุยกันแต่เรื่องดงบังๆๆๆ คุยกันจนเต้หันมามองเลยว่าอิป้าพวกนี้คุยไรกัน เดินตามนทมย.แต่เมาธ์แตกเรื่องดงบัง เหอๆๆ แต่เอาเหอะ อะไรก็ไม่ฮาเท่าดักหน้าทุกแยกแล้วล่ะ น้องๆ ถึงกับทนความอนาถของป้าๆ ไม่ไหวกันเลยทีเดียว...
น่ารักบาดจิตบาดใจ ถือป้ายกีฬาสีค่ะ ฮ่าๆ
ลิงหล่อกับเหงื่อ 3 เม็ด พี่หนมมาเช็ดด่วน
น่ารักไปไหนฟระ????
เต้โกรธไรพี่ป่าวเนี่ย มองกล้องเซ่มองกล้อง!!!
ไอเด็กคนนี้มันเซอร์วิสมากมาย มองกล้องแทบจะทุกรูปเลยเฮอะ!ทำตามที่น้องเหมียวสั่งกันด้วยนะ ลดโลกร้อนๆ
น้องลิงยังคงมองกล้องต่อไป แถมด้วยที่รักของพี่จูนสวยจริง
รูปนี้เป็นน้องเหมียวเซอร์วิส มองกล้องคนเดียวซะงั้น
บ้าเท่าที่จะบ้าได้เลยหอะ เหมียวน่าร้ากกกกเอาไอเด็กพวกนี้ไปเก็บที...
มันเป็นบอยแบนด์หรือคณะตลกฟระเนี่ย ชักไม่ชัวร์??ลิงมองกล้องเพื่อชาติต่อไป
พอจบภารกิจลิงเหมียวก็ข้ามกลับพารากอน ถึงเวลาลงทะเบียนแล้วล่ะ ก็ไปพร้อมแพร์กับพี่เหมียวเลย ตามหาเมย์ไม่เจอ สุดท้ายไอคุณเมย์ลงทะเบียนให้เสร็จสรรพแล้ว แถมยังมีเรื่องวุ่นๆ กะเค้านิดหน่อยจนกรูเนียนไม่ได้เลย เหอะๆๆๆ สรุปได้แค่ไหนแค่นั้นจริงๆ ก็ยังดีกว่าไม่ได้ล่ะวะ...และแล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อ..ฝนตก...และตกหนักมากๆๆ คือเรียกได้ว่าพายุเข้าเลยดีกว่า เพราะตกหนักแล้วลมพัดแรงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฟ้าร้องฟ้าผ่าแปร๊บๆ แต่เด็กที่ยืนข้างนอกทุกคนก็สปริตรแรงมากๆๆ ยืนกางร่มตากฝนกันแบบไม่มีใครยอมถอยกันเลยทีเดียว ทึ่งมากๆๆ อยากให้น้องๆ เห็นอยากให้น้องๆ รู้อ่ะว่าคาสิโอเปียไทยเราก็รักน้องๆ ไม่แพ้ที่ไหนเลยน้า...
และแล้วฝนก็หยุดตกท่ามกลางความโล่งอกและดีใจของทุกคน ก็ใกล้เวลาน้องมาเลยออกไปนั่งที่เพรส นั่งเมาธ์กันไปตามประสา แล้วทีนี้ไอผ้าใบที่คลุมเหนือเวทีมันรองน้ำฝนไว้มากเกินจนรับไม่ไหวมันก็หลุดพรึ่บลงมา น้ำฝนเทลงมายิ่งกว่าซูเปอร์สแปลชที่ดรีมเวิลด์ จนเค้าต้องมาแกะผ้าใบทุกอันออก คือแบบไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ามันมาหล่นตอนน้องๆ อยู่บนเวทีนี่จะเป็นไง?? แล้วอันที่หลุดอ่ะ หัวหมีเต็มๆ เหอๆๆ ฮานักข่าวคนนึงที่ออมเล่าให้ฟัง เค้าบอกว่าเนี่ยได้พาดหัวข่าวเด็ดๆ เลย แถลงข่าวดงบังชินกิ ผ้าหลุด น้ำกระจาย กรี๊ดดดดดดดดดดด NC22 มากๆๆ แต่เป็นตามนั้นจริงๆ ฮ่าๆๆ
พอเลิฟกับแบงค์มาเป็นพิธีกร เพรสที่เป็นโฟโต้ก็ไปยืนถ่ายหน้าเวทีกัน แล้วไหงเราถึงกลายเป็นคนเกาะรั้วไปได้ก็ไม่รู้ เพราะตอนแรกก็ยืนอยู่หลังๆ อ่ะ ทำไปทำมาเกาะรั้วอยู่ตรงกึ่งกลางระหว่างมี๊แจกับน้องมินเลยทีเดียว..พอใกล้เวลาน้องมาเข้าไปทุกทีๆ ทุกคนก็เริ่มตื่นเต้นกัน นักข่าวข้างๆ เราคนนึงที่ไม่รู้จักน้องว่าใครเป็นใครก็ดูตื่นเต้นมากๆๆ เค้าบอกว่าคนผมทองน่ารักๆ ก็บอกเค้าไปว่านี่ชื่อแจจุงๆ ไรเงี้ย...
ซักพักสกรีนเริ่มฉายภาพจุดดร็อปที่ 1 เท่านั้นแหละเสียงกรี๊ดระงม พร้อมความตื่นเต้นที่มากขึ้น รอๆๆ จนในที่สุดรถตู้ก็มาจอด ตอนนั้นแบบตื่นเต้นมากๆๆๆๆๆ อยากเจอน้องสุดๆ แล้ว ตั้งแต่เจ้าแม่รายงานว่าเจอที่โรงแรมแล้วน้องๆ ทุกคนน่ารักมาก (แต่เคืองนะเว้ยเฮ้ยบอกว่าแป๊กไก่ขาวมากและชางมินดำมากเนี่ย) แล้วน้องก็ลงจากรถกันมาทีละคน แค่คนแรกกรูก็แทบลงไปดิ้นกับพื้นแล้วอ่ะ น้องมินๆๆๆ วันนี้น่ารักมากกกกกกกกกกก ผมไม่หยิกหยอยเป็นตูเยนติโน่ด้วย น่ารักมากๆๆๆๆๆ แต่แปลกใจอ่ะ วินาทีนั้นนักข่าวแถวนั้นมองน้องมินเป็นหมีกันหมดเลย โอ้ววว ไม่นะ...
แล้วน้องๆ ก็เดินเรียงกันมา น้องมิน หมี มี๊แจ แป๊กไก่ น้องพร้าว มากันอย่างเทพมากๆๆ อ่ะ มันดูวิงค์บลิงค์ออร่าความเป็นเทพเปล่งประกายมากๆ มันไม่มีใครเหมือนแล้วอ่ะ สุดๆ เลย แล้วป๊าหมี มี๊แจ น้องมินนี่เดินกันแบบพ่อแม่ลูก มาเป็นครอบครัวมากๆ มียูซูปิดท้าย น้องก็เดินไปหยุดที่จุดดร็อปถ่ายรูปอีก 2 จุด ก็มีการมอบช่อดอกไม้ที่ใหญ่ค่อดๆ ให้หมี เออหมีอะ...แมร่ง...ส.ส.มากๆ เหอะ แบบว่าจะไปหาเสียงที่ไหนเนี่ย ฮีเดินได้แบบว่าเหมือนส.ส.มาหาเสียงมากๆ แต่งตัวก็โคดจะนักการเมืองเลย เหอๆ แต่..หล่อขั้นเทพ!!!
และแล้วค่ะและแล้ว...และแล้วน้องๆ ก็เดินมาถึงลานพาร์คพารากอน โอยๆๆ จะบ้าตาย ตื่นเต้นสุดๆ เลยอ่ะ พอน้องเดินขึ้นเวทีมานี่คุมสติแทบไม่อยู่ แต่ยังต้องคุมมือไม้ไม่ให้สั่นถ่ายรูปๆๆ เด๋วไม่มีรูปทำข่าว เหอๆ เมื่อวานเป็นวันแรกเลยที่เราถ่ายรูปมาเยอะมากๆๆ มากจนแทบไม่ได้ดูน้องๆ อ่ะ ถ่ายอย่างเดียวเลย ปกติเราไม่ค่อยชอบถ่ายรูปอยู่แล้วอ่ะ เพราะถ่ายไม่ค่อยเก่ง แต่เมื่อวานแบบกล้องอยู่ในมือแล้ว ไม่ถ่ายก็เสียดาย ต้องหารูปเจ๋งๆ ไว้เผื่อลงทำข่าวด้วยล่ะ เลยถ่ายๆๆๆ อย่างเดียวเลย...
แล้วน้องๆ ก็นั่งเรียงตามลำดับ เราก็ยืนกลางแจจ๋ากับน้องมิน โอ๊ยย จะบ้าตาย ชางมินน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ มากถึงมากที่สุด ทรงผมโอเคเลยอ่ะ เซ็ตแบบนี้ตลอดนะน้องนะ น่ารักไม่ไหวแล้ว น่ารักแบบวินาทีนั้นน้องเหมียวนี่กระเด็นหายไปหลายลี้เลยล่ะ ไม่มีใครเทียบได้แล้วอ่ะ ชอบๆๆ ยังไงก็ชอบมากมาย
แฟชั่นเช็ก
หมี มามาดนักการเมืองค่ะ เชิ้ตขาวติดกระดุมทุกเม็ด สูทสีเทาผ้าออกวาวหน่อยๆ หล่อขาดใจมากๆๆๆ
น้องมิน เสื้อยืดสีขาวลายคล้ายๆ คนถือธนูอยู่บนหลังม้า หรือเป็นตัวยูนิคอร์นถือธนูประมาณนี้ล่ะ เสื้อนอกสีเทาอ่อนกว่าหมีหน่อย กางเกงดำ หล่อมากค่ะน้องมินของเจ๊
แจจ๋า คนนี้มาขาวแบบวิงค์บลิงค์มากๆ เสื้อเชิ้ตขาวทับด้วยคาร์ดิแกนแขนยาวสีออฟไวต์ กางเกงสีเทาอัดกลีบตรงกลางแบบเนี้ยบมากกกกกก หล่อเท่เนี้ยบแบบลำลองๆ แต่หน้านี่สวยเท่าที่จะสวยได้อ่ะ
ไก่มิก เสื้อยืดคอวีสีขาวสกรีนลายตัวอักษรที่อ่านไม่ออกว่าไรเพราะเห็นไม่ชัด เสื้อนอกสีเทา กางเกงดำ เท่มากๆๆๆๆ ไก่เท่แบบหนุ่มสำอางอ่ะ หล่อสุดๆๆๆ
น้องพร้าว คนนี้มาแบบน่ารักสุดๆ เลยอ่ะ คอสตูมเจ๋งมากๆๆ ทำน้องพร้าวดึงดูดสายตาได้เยอะเลย เชิ้ตขาวผูกริบบิ้นสีดำ ทับด้วยเสื้อกั๊กสีเทากระดุมแบบดับเบิ้ล กางเกงสีเทาเข้ม น่ารักมากกกกกกกกกก มาแบบลอนดอนบอยสุดๆๆ ใส่แว่นกรอบดำด้วย น้องพร้าวน่ารักเอาใจเราไปเลย....
ตอนสัมภาษณ์ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกว่าคุยไรกันบ้าง เพราะสมาธิหมดไปกับการถ่ายรูปน้องๆ ก็ฟังผ่านๆ ไปแต่น้องๆ น่ารักกันดี ยิ้มแย้มกัน แล้วก็ดูอึ้งๆ ที่เห็นคนเยอะมากๆๆ เพราะตอนแรกเลยแจจ๋าทำหน้าแบบ อู้วว ปากนี่จู๋เลย เหอๆๆ น้องมินก็นั่งอมยิ้มน่ารักๆ ตามสไตล์ ไก่ยิ้มกรุ้มกริ่มตลอดเวลา หมีนั่งหล่อเป็นส.ส.ต่อไป น้องพร้าวนี่น่ารักบาดใจเจ๊ๆ มากมาย
ชอบ แอ๊บแบ๊ว กับ ผมชอบมะพร้าวครับ ของไก่กับพร้าวมากๆๆๆๆ น่ารักจนแบบโอ๊ยย น้องๆ จะน่ารักกันไปไหนเนี่ย แล้วอิไก่นี่อารมณ์ไหนมาพูดคำว่าแอ๊บแบ๊วเนี่ย จะบอกน้องเซียป่าวจ๊ะ อิอิ ส่วนน้องพร้าวนี่ก็ออกแนวรับภาษาไทยของตัวเองไม่ได้เหมือนปีที่แล้ว พูดเสร็จก็เขินลงไปมุดกับโต๊ะเหมือนเดิม แต่แหมๆ ปีนี้พูดชัดแล้วนะ ครั้งเดียวรู้เรื่องเลย ไม่เหมือนปีที่แล้วหรอก เหอๆ อืม...เท่าที่จำได้เมื่อวานมีแจจ๋าคนเดียวนะที่ไม่ได้พูดภาษาไทย หรือพูดแต่เราไม่ได้ยินก็ไม่รู้ แต่หมีพูดยาวกว่าชาวบ้านประมาณว่า ผมรักคนไทยทุกคนครับ ชัดด้วยน้า เอาใจเราไปเลยหมี ส่วนน้องมินพูดตอนท้ายๆ เลย พูดปิดประโยคว่า ผมรัก แต่คิดว่าเด็กๆ ข้างหลังคงไม่ได้ยินกันเลยไม่ค่อยกรี๊ดเท่าไหร่ ไอเราสิแทบจะกรี๊ดตายอยู่แทบเท้าชางมินน่ะล่ะ ฮือๆๆ เจ๊ก็รักน้องมิน....
เรื่องฮาที่สุดของวันนี้คือ ขวดน้ำที่เค้าวางไว้ให้น้องๆ อ่ะ ของน้องมินคืออยู่ตรงหน้าเลย แล้วเวลาจะถ่ายรูปนี่ขวดน้ำจะบังหน้าน้องมินมากๆๆ จนนักข่าวข้างๆ และข้างหลังเราก็บ่น จนในที่สุดทนไม่ไหวมีใครซักคนตะโกนบอกเลิฟว่าขวดน้ำบังหน้า เลิฟก็ยังคงเอ๋อๆ นะคะ อะไรๆ เราก็ตะโกนๆ ขวดน้ำบังหน้าชางมิน ขวดน้ำๆๆ ชางมินๆๆ อีตาเลิฟก็นะ..หยิบขวดน้ำออกให้...แต่..ขวดน้ำของยุนโฮ...ขอบคุณค่ะ...แต่สุดท้ายก็มีพระเอกขี่หมี เอ้ย ม้าขาวมาช่วย...ยุนโฮน่ะล่ะ น่ารักมากๆๆๆๆๆ เพราะตอนเลิฟหยิบขวดน้ำของยุนโฮออกเราก็แบบไม่ใช่ๆๆๆ ชางมินๆๆๆ (ซึ่งไอน้องชางมินมันนั่งเอ๋อมากๆ ชั้นพูดกับแกแทบตายเหอะย่ะ) ยุนโฮแบบเอามือจับขวดน้ำชางมิน มองหน้าเราแล้วทำหน้าถามประมาณว่า ใช่มั้ย? เราก็พยักหน้าใช่ๆ ยุนโฮเลยหยิบขวดน้ำชางมินเลื่อนไปไว้ข้างๆ เท่านั้นล่ะ นักข่าวตบมือกันกราว เหอๆๆ อันนี้เป็นช็อตประทับใจของเรากับยุนโฮเลยนะ เพราะตอนนั้นมีเราโวยวายๆ อยู่คนเดียวไง ยุนเลยมองหน้าเราซะเลย
ตอนมอบของรางวัลรู้สึกของจะถูกใจน้องๆ กันมาก คือเป็นของตามคาแรกเตอร์น้องๆ เลยมั้ง เพราะเห็นของแจจ๋าเป็นตุ๊กตาช้าง ของน้องพร้าวก็เป็นมะพร้าวอ่ะ เห็นเมย์บอกว่าของหมีเป็นตุ๊กตาหมี ไก่เป็นมิกกี้ ส่วนน้องมินไม่รู้ แล้วฮาที่เค้าให้ผิดคนอ่ะ ของน้องมินกะพร้าวสลับกันจนน้องต้องแลกกันเอง แจจ๋าขำตายไปเลย...เออแล้วตอนแรกๆ เลยหมีไปเอาพวงกุญแจรูปช้างมาจากไหนหว่า สงสัยเลิฟยื่นให้มั้ง มัวแต่ถ่ายรูปเลยไม่ได้ดู ตอนที่เลิฟพูดเรื่องแจจ๋าชอบช้างอ่ะ หมีเอาพวงกุญแจอันนั้นยื่นให้แจจ๋า น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกก
แต่เมื่อวานช็อตยูซูเยอะมากๆๆๆ พอมีช็อตทีแฟนๆ ก็กรี๊ดทีกันแบบ เหอะๆๆ น้องๆ มันไม่รู้เลยมั้งเนี่ย ยิ่งช็อตยุนแจตอนจบนะ กรี๊ดกันจนพารากอนแทบแตก แล้วนะ เห็นนะว่าเด็กทางฝั่งขวาของน้องแถวหน้าสุดเลยอ่ะถือป้ายยุนแจ แอบมองกันใหญ่เลยล่ะ เหอๆๆๆ แต่ช็อตยุนแจรู้สึกดีมากที่ถ่ายรูปไว้ทัน ถึงจะไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ก็เหอะ เป็นช็อตแจจ๋าปัดอะไรซักอย่างที่ติดเสื้อหมีให้ ข้ามหน้าน้องมินกันเลยทีเดียว เป็นช็อตแฟมิลี่มากๆๆ อ่ะ น่ารักมากๆๆๆๆ
แล้วงานแถลงข่าวก็จบไปท่ามกลางความดีใจประทับใจของทุกคนที่ได้เจอน้องๆ คนที่ยืนรอกันอย่างทรหดอดทนก็คงสมใจกับความหล่อ ความเท่ ความน่ารักของน้องๆ เทพสุดที่รักของเราล่ะเนาะ....พอจบงานก็รวมตัวกับสาวๆ ซึ่งวันนี้มากันเยอะมากกกกกก แต่อาจไม่ค่อยได้คุยครบๆ เท่าไหร่ โกเมนนาไป (รอบสอง) เมื่อวานมีเรา พี่หนม พี่นุ้ย เตเต้ หนูแจ ป้าเรย์ เมย์ จูน กิ๊ก พี่ไก่ พี่บีม มิตจัง หวาน หยี ปอ แล้วก็เจอเจ๊ริกับหนิงด้วย เจ๊มาแบบว่าแฟชั่นเนเบิ้ลมากๆ อิอิ
ตอนน้องๆ สัมภาษณ์ซี้ดที่สยามพวกเราก็เดินกันป่วงมากๆ หาทางว่าน้องจะออกทางไหนไง แล้วเดินกันเป็นขบวนอ่ะ เพราะนุ๊กก็ตามด้วย แล้วเก๋ก็ตาม พ่วงเอาพวกน้องแก้วมาอีกตะหาก เดินเป็นขบวนพาเหรดมากๆ ซึ่งแบบหลายรอบโคด ก็นะ ก็ไม่รู้เหมือนกันนิว่าจะไปไหนดี ก็เดินหาไปเรื่อยๆ ว่าน้องจะออกทางไหน จนสุดท้ายขึ้นไปยืนรอที่ชั้น 4 แล้วค่อยคิดได้ว่าทางข้างๆ สตาร์บัคส์มันไปออกตึกสยามทาวเวอร์ได้ ก็โป๊ะเช้ะเลยเพราะเค้ากั้นทางนั้นจริงๆ แต่รู้ก็ช่วยไรไม่ได้แล้วล่ะ ไงก็ตามน้องไม่ทันอยู่ดี ยังดีว่ายังเห็นนิดหน่อยตอนน้องเดินออก เห็นสามคนอ่ะแจจ๋า หมี น้องมิน แจจ๋าใส่เสื้อลายขวางสีเทา ดำ ทับด้วยคาร์ดิแกนแขนยาวสีเทา น่าร้ากก ส่วนน้องมินใส่ฮู้ดขาวแล้วเอาฮู้ดคลุมหัว น่ารักๆๆๆๆ เสียดายไม่เห็นไก่กับพร้าว
วิ่งๆ ลงไปข้างล่างกัน แล้วน้องก็ออกทางสยามทาวเวอร์จริงๆ น่ะล่ะ เอาเหอะ ไงๆ ก็ไม่ทัน จนพอมีสายโทรบอกว่าน้องอยู่ไหนก็ค่อยไปตาม ก็แยกกันแล้วตอนนั้นใครกลับบ้านก็กลับ ใครตามก็ตาม ไอเรามันพวกถ้าจะตามก็ขอให้ถึงที่สุดเลยตามละกัน ก็ไปโรงแรมโนโวเทลแอร์พอร์ตกัน เห็นเค้าบอกว่าน้องไปนวดกัน เรานี่ดิอยากนวดแทบตาย เมื่อยขามากกกกกกก ล้าสุดๆ แทบไม่ได้นั่งเลยอ่ะวันนี้ เดินตั้งแต่ภารกิจลิงเหมียวเลยอ่ะ
ไปรอที่โรงแรมก็ไม่มีไร เพราะตอนเข้าน้องก็เอารถเข้า ตอนออกก็คงลงไปขึ้นรถตรงรีซีฟวิ่งเลย ไม่ออกมาข้างนอกแน่ๆ เลยไปรอที่แอร์พอร์ตด้วยความหวังอันน้อยนิดว่าน้องจะเข้าทางธรรมดา...แต่สุดท้าย น้องก็คาร์อินเข้าวีไอพี 2 ไป เฮ้อ....บ๊ายบายแล้วกันนะน้องเทพที่รักทั้งหลาย เจอกันเดือนหน้าตอนมาถ่ายโฆษณานะจ๊ะ
จบไปกับ 1 วันที่รอมานาน ถึงจะเจอแค่แป๊บเดียวก็คุ้มมากๆๆ น้องๆ น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หล่อเท่สวยแบ๊วน่ารักกันไม่เกรงใจใครเลย ไม่มีใครเกินด้วย ยังไงๆ น้องก็เป็นที่ 1 ในใจเราตลอดไป
TVXQYoure still my NO.1
พีเอส1 น้องเหมียวกรุณาลืมๆ ไอสิ่งที่ได้ยินไปด้วย (ก็ไม่จำอยู่แล้วครับ เหมียวๆ)
พีเอส2 รูปดงบังดูที่บ้านนะ เด๋วส่งให้สาวๆ ทุกคนด้วย
พีเอส3 น้องเทพเราน่ารักมากมาย หล่อบาดใจกันทุกคน
พีเอส4 เลิฟแมร่งเนียน ตอนน้องๆ ยืนถ่ายรูปมันยืนติดกับยุนโฮมากๆๆ ประหนึ่งเป็นดงบังชินกิคนที่ 6 ฉ่อย!!
พีเอส5 พี่นุ้ยยู้ฮู
พีเอส6 พี่นุ้ย 間 接 キ ス กับน้องน.ไปเป็นที่เรียบร้อย อิอิ
พีเอส7 รักชางมิน.....
มาจองเม้นท์แรกนะ อิอิ