คุณชิม - คุณนายชิม
เข้ามาปัดหยากไย่ในได ฮ่าๆ ปล่อยร้างมาเกือบเดือนอ่ะ ตั้งแต่น้องมาคราวที่แล้ว มาอัพอีกทีตอนน้องกลับไปรอบ 2 ยาวนานขนาดไหนคิดดู เหอๆ
น้องกลับไปแล้ว กลับไปแล้ววววววว คุณชิมกลับไปแล้ว โหยหวนๆๆๆ จากที่วันนี้นั่งว่างๆ ไม่มีไรทำ ไม่ต้องออกไปไหน รู้สึกชีวิตตัวเองช่างว่างเปล่ายิ่งนัก คาดว่าสาวๆ ที่ไปร่วมสร้างวีรกรรมด้วยกันคงรู้สึกเหมือนกัน ว่ามันว๊างว่าง...ว่างจนแทบอยากจะไปเดินเล่นแถวสะพานพระราม 8 กันเลยทีเดียว ฮ่าๆ
ตามน้องคราวนี้สนุกดีอ่ะ ออกแนวเฮฮาขำขำมากมาย ตามแบบเอาฮาสุดชีวิต เจอก็เจอไม่เจอก็ช่างมัน อาจมีทิงนองนอยนิดหน่อยแต่ไม่ซีเรียส ตามเอาฮาจริงๆ ยิ่งไอช่วงเวลาแห่งการรอคอยนี่ยิ่งฮา เพราะคุยอะไรกันแต่ละเรื่องนี่แบบว่าฮากันได้ตลอด ที่สำคัญ จบทริปนี้แต่งฟิค NC กันได้หลายเรื่องเลยทีเดียว อิอิ
คราวนี้จะไม่อัพละเอียดแบบว่าวันนี้ไปไหนทำไรบ้างละ เพราะวงจรชีวิตมันเดิมๆ มากซ้ำซากวนไปวนมาสุดๆ น้องนี่ทำไรซ้ำซากจริงๆ เหอๆ โรงแรม โลเก (บางยี่ขัน) โรงแรม Health Land, กินข้าว โรงแรม มีอยู่แค่นี้จริงๆ เป็นวงจรอุบาทว์มากๆ เหอๆ ยิ่งไอ Health Land นี่แบบว่า โอ๊ยยย จะติดไรกันนักกันหนายะ?? แถวบ้านไม่มีนวดเรอะไง (เออไม่มี น้องๆ) เรื่องของเรื่องคือกรูอิจฉาพีราทิสต์นั่นเอง เหอๆ แทบอยากจะปลอมตัวเข้าไปเป็นพีราทิสต์รับหน้าที่นวดให้น้องๆ เอง จะนวดน้ำมัน นวดอโรม่า นวดแผนโบราณ นวดแผนไทย นวดฤาษีดัดตน หรือจะนวดแล้วนาบก็เอา แว๊กกกกกก อันหลังไม่เกี๊ยววววววววววววว!!!!!
ชอบตำนานรักหม้อทองอ่ะ คือแบบเห็นชัด ชัดมากถึงมากที่สุด...มีแค่ม่านบางๆ กั้นกางความรักระหว่างเรา (อ้วกเหอะ) คือถ้าไม่ปิดม่านนี่โอ๊ยตายๆๆๆ ตายกันตรงนั้นเลยดีกว่า แต่ก็นะ จะเปิดอ้าซ่าอล่างฉ่างให้นั่งดูน้องๆ กินข้าวเสมือนหนึ่งดูฮิปโปในสวนสัตว์ก็กระไรอยู่ ต้องปิดม่านกันอุจาดตากันเล็กน้อย (น้องนะที่อุจาดตา เห็นภาพความอนาถของแฟนคลับ) ตอนรู้ข่าวว่าน้องจะไปกินที่นี่ก็คิดจะเข้าไปกินข้างในเหมือนกันน่ะล่ะ หนูแจก็อุตส่าห์โทรจนได้โต๊ะข้างในแล้ว แต่ทีนี้ว่ายังไงการ์ดก็ไม่ให้เข้า พนักงานร้านเลยบอกให้เดินไปเข้าข้างหลัง การ์ดก็ไม่ให้เข้าอีกอยู่ดี บอกให้พนักงานร้านออกมารับ แต่พนักงานก็บอกว่าการ์ดข้างในไม่ให้ออก อารมณ์คนในไม่ให้ออกคนนอกไม่ให้เข้ากันเลยทีเดียว...แต่เอาเหอะ วินาทีนั้นกรูไม่เข้าแล้วก็ได้ฟระ เพราะตอนเดินไปข้างหลังถึงได้เห็นว่าโต๊ะที่น้องนั่งมันอยู่ตรงนั้น เห็นชัดยิ่งกว่าชัด เลยปักหลักดูอยู่ตรงนั้นเลยดีกว่า ได้เห็นทุกอิริยาบถของน้องๆ กันเลยทีเดียว อิ่มตาอิ่มใจตังค์ไม่เสียด้วย ฮ่าๆ
ตอนแรกที่เห็นน้องๆ นั่งกันแบบ ฝั่งที่หันหลังให้เราคือมิก มิน แจ แล้วยุนนั่งตรงข้ามแจจ๋าข้างๆ กะผจก. ส่วนน้องเซียนี่ไม่รู้ไปนั่งอยู่หลุมไหน หาไม่เจอมองไม่เห็น คงอยู่ในๆ หน่อยเลยไม่เห็น แล้วทีนี้อิหมีก็จะลุกไปห้องน้ำ ฮีก็ลุกขึ้นแล้ว....หยิบเสื้อนอกขึ้นมาใส่ แบบ อิบร้าาาาา...แกจะดูดีทุกสถานการณ์ไปถึงหน๊ายยย แค่จะไปเข้าห้องน้ำยังต้องใส่เสื้อนอก เหอๆ สมกับเป็นหมีจริงๆ
พอหมีลุกไป แจจ๋าก็ลุกขึ้นย้ายที่นั่งไปนั่งตรงข้ามอิไก่ (แล้วก็โดนอิไก่และน้องมินบังมิดมองไม่เห็นกันเลยทีเดียว) ก็มองแหวกๆ ผ่านรูม่านจนเห็นแจจ๋าชัดมากกกก โอพระเจ้า...สวยไปไหนฟระ?? ส่วนคุณชิมของคุณนายชิม (ต่อไปนี้ไม่มีน้องมินของเจ๊แล้ว) ก็แบบว่าไม่สนใจโลกมาก มือนี่ไม่ปล่อยตะเกียบเลยอ่ะ กินตลอดเวลา แบบตลอดเวลาจริงๆ ใครจะคุยไรกันน้องมินไม่สนใจ วินาทีนี้ขอกินอย่างเดียว แล้วกินไปก็ถกแขนเสื้อไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนเห็นกล้ามคุณชิมชัดเจน กรี๊ดดดดดดดดด มาดแมนแอนด์แฮนซั่มมากค่ะคุณชิม กล้ามได้ใจมากๆๆๆๆ โฮกกกก เก็บศพกรูเท!!!!
แต่...หมั่นไส้อิไก่มาก เอาแขนพาดโต๊ะคุณชิมอยู่ได้ มองจากข้างหลังแล้วร้าวหัวใจ ไม่อยากได้ฟิคมิกกี้มินนี่หรอกนะ ขอบอก...
ซักพักพี่หมีก็กลับมาที่โต๊ะ ใส่แว่นหมีใหญ่มาด้วย ท่าทางลีดเดอร์ทงบังชินกิจะบ้าไปแล้ว ใส่เสื้อนอกใส่แว่นดำนั่งกินสุกี้...เมิงจะหล่อไปไหนห๊า~!? แล้วคราวนี้หมีนั่งข้างๆ แจจ๋า แล้วก็เมาธ์กันกระจาย หมีพูดๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วก็พูด ไม่เห็นมันหยุดพูดเลย (เหมือนปีที่แล้วเด๊ะ เฮียพูดคนเดียวตั้งกะโคเรียน่ายันวอเตอร์ไซด์) แล้วหมีก็พูดไปออกท่าออกทางไป มือไม้อยู่ไม่สุข แจจ๋า อิไก่ คุณชิมก็นั่งฟังไป (คนหลังนี่ฟังไปกินไป) แล้วมีตอนนึงคุณชิมก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากประหนึ่งดูตลกค่าเฟ่ ไม่รู้อิหมีมันเล่าฮาอะไร แต่เท่าที่ดูๆ เฮียหมีแกติดจะเมาธ์กะแจจ๋าซะมากกว่า หันไปคุยกันหนุงหนิงจุ๋งจิ๋งกะแจจ๋าตลอดเลย (จริงๆ ไม่ใช่หนุงหนิงแต่เป็นฉอดๆๆๆ เพราะหมีพูดฉอดๆๆ มากๆ) แล้วตอนที่แจจ๋าลุกไปห้องน้ำนี่เหมือนใครไปปิดสวิทช์อิหมีอ่ะ หุบปากเงียบมากๆ นั่งนิ่งเป็นหมีถ่านหมดเลยอ่ะ ไรฟระ...แจไม่อยู่แค่นี้คุยไม่ออกกันเลยเรอะ???
จบตำนานรักหม้อทอง...พอเห็นน้องๆ ลุกจากโต๊ะ เราก็ลากพี่นุ้ยวิ่งๆๆๆ 4 x หลายร้อยเมตร วิ่งเอาเป็นเอาตายจากกลางซอยศาลาแดงเข้าดุสิต เหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกก เหนื่อยโฮกกกกกกกกกก แต่คุ้มมากๆๆๆๆ เพราะตอนไปถึงโรงแรมยังไม่ทันไร รถน้องๆ ก็เข้ามา แล้วน้องๆ ก็ลงจากรถเดินผ่านหน้ากันทีละคน ตอนนั้นเรากะพี่นุ้ยนี่ผู้หญิงแถวหน้าเลย นั่งอยู่หน้าสุด เห็นชัดเจนค่อดๆๆ แล้วด้วยความที่เรานั่ง มันเลยมองมุมเงย เห็นชัดยิ่งกว่าชัด คือต่อให้แจจ๋าจะเดินก้มหาเศษเหรียญเอาไปเพิ่มในไหของยุนแค่ไหนก็เห็นชัดอ่ะ แล้ววันนั้นน้องๆ อารมณ์ดีกันทุกคนมากๆๆ (อิ่มหมีพีแจแล้วไง) คือเดินยิ้มแย้มกันทุกคน ไก่ก็ยิ้มๆ หมีก็ส.ส.ต่อไป โบกไม้โบกมือขอคะแนนให้สมัยหน้า แต่มาตายกะแจจ๋าแล้วก็คุณชิมอ่ะ คือแจจ๋ายิ้ม! ยิ้มแบบยิ้มหวานนนนน ยิ้มให้แฟนๆ ทุกคน!! เพราะปกติแล้วเวลาเดินๆ ผ่านแฟนๆ อย่างนี้ส่วนมากแจจ๋าจะทำหน้านิ่งๆ ก้มหาเศษเหรียญ ไม่ก็หน้าจูองผ่านไป แต่นี่แบบยิ้ม ยิ้มๆๆ และยิ้ม ที่สำคัญคือ...จังหวะที่แจจ๋ายิ้มหวานนี่คือหันมาตรงจุดที่เรา พี่นุ้ย หนูแจ จูนอยู่พอดีไง วินาทีที่เงยหน้าไปแล้วเห็นแจจ๋ายิ้มหวานลงมาให้นี่คือแบบ กรูตายแล้วแน่ๆ แล้วได้ขึ้นสวรรค์ด้วย เพราะกรูเจอนางฟ้า!!! นางฟ้ามีจริงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
มาที่คุณชิม...คนนี้แบบเอามีดมากระซวกกันเลยดีกว่า ตอนคุณชิมเดินลงมาแล้วยิ้มอายๆ ตามสไตล์คุณชิมก็ว่าน่ารักแล้ว แล้วช่วงวินาทีที่คุณชิมจะเดินผ่าน เราก็สะแหงะตัวไปข้างหน้าแล้วเรียก 창 민 아 ~~~ แล้วคุณชิมที่หันหน้ามาทางฝั่งเราพอดีก็เลยมองหน้าแล้วยิ้มตาหยีให้ ณ โมเม้นท์นั้น กรูสิ้นสติ กรี๊ดดดดดดดดดดดด (ในใจ) แทบจะไม่สนใจน้องเซียที่เดินมาเป็นคนสุดท้ายเลย (แต่ก็เห็นว่าน้องเซียยิ้ม และทันเห็นพี่นุ้ยจอมลวนลามยื่นมือไปลวนลามน้องได้ทัน ฮ่าๆ) ไม่ไหวแล้ว...คุณชิมเอาตายมากๆๆๆๆ ช็อตนั้นนี่จำไม่ลืมไปชั่วชีวิตแน่ๆ หน้าตอนยิ้มอายๆ ยิ้มตาหยีของคุณชิมน่ารักขนาดไหนก็รู้ๆ กันอยู่ แล้วโดนมองหน้าระยะประชิดเข้าไปแบบนั้น....ตายสนิท ตายอย่างสงบ เก็บซากกรูกลับไปได้เลย...
มีช็อตน่าประทับใจอีกสองสามช็อต แต่ขี้เกียจเล่าละ ฮ่าๆ แต่ชอบตอนน้องๆ ซิ่งแมงกะไซด์แว๊นกันอ่ะ ถึงจะเสียดายที่อดเห็นหมีแว๊นกะสก๊อยนางฟ้า เพราะเป็นไก่แว๊นกะสก๊อยตู้เย็นแทนก็เหอะ แต่ก็น่ารักบาดใจอภัยกันได้ ตอนไก่แว๊นแล้วคุณชิมซ้อนนี่น่ารักโคดดดดดดดด เพราะคุณชิมนั่งยิ้มร่าแล้วเกาะอิไก่แบบ กรี๊ดดดดด กรูอยากเป็นอิไก่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาซ้อนเจ๊นี่มาน้องมิน (สุดท้ายก็กลับเป็นเจ๊เหมือนเดิม) เดี๋ยวเจ๊แว๊นให้เอ๊งงงง (ได้ข่าวจักรยานยังเอาไม่รอด) แล้วชอบตอนหมีแว๊นมากๆๆๆๆๆ เพราะเฮียแกขี่ฟีโน่(ฉ่อย) สีส้มแปร๊ดร่อนไปร่อนมา แล้วตอนขี่มาถึงหน้าประตูที่มีแฟนๆ เกาะรั้วกันอยู่อย่างน่าเอน็จอนาถ เฮียแก็โบกมือให้ด้วยมาดส.ส.ก่อนจะแว๊นจากไป ช็อตนั้นแบบ กรี๊ดดดดดดดด หมีน่ารักโคดดดดดด เซอร์วิสมากๆๆๆ อ่ะ เอาใจเราไป....แต่เสียดายนิดหน่อยที่ไม่เห็นน้องมินแว๊นกะแจจ๋าแว๊น แต่วันก่อนเห็นแจจ๋าแว๊นไปแล้ว แต่ไอตอนวันนี้ไม่รู้แจจ๋าเป็นไร ไม่ยอมแว๊นกะเพื่อนๆ สงสัยจะยังตกใจกับแว๊นนรกของน้องเซียอยู่ เหอๆๆๆๆ
มีตำนานรักหม้อทองแล้วก็มี I will survive บุรีธาราด้วยล่ะ ที่ร้านนี้นี่หลายเหตุการณ์มากๆ แต่ที่รู้ๆ คือตอนน้องๆ เดินเข้าร้านนี่เห็นแบบเต็มๆ ระยะประชิด ชัดค่อดดดดดดด แจจ๋านางฟ้าเหมือนเก่า หมีก็ส.ส.เช่นเคย น้องมินน่ารักๆๆ ไก่กับน้องเซียก็น่ารัก แต่ตอนเข้าไปนั่งที่โต๊ะแล้วนี่สิ....น้องเซียงอนได้น่ากลัวค่อดดดดดดดดดด อิหมีก็นะไม่สนใจน้องเล้ยยยยย ไม่คิดจะง้อเลยงั้นสิ เมาธ์จ้ออยู่แต่กับแจจ๋าอยู่ได้...สงสารน้องเซีย แต่มิเป็นไร มีพี่ไก่คอยถามไถ่อยู่แล้ว คุณชิมไม่สนใจโลกเช่นเคย นั่งกินเพื่อชาติต่อไป (แล้วไปนั่งคั่นเค้าทำไมล่ะลูก)
ป๊าหมีกับมี๊แจ...จะตัวติดกันไปถึงไหน นั่งก็ติดกันแบบแทบจะเกยกันอยู่แล้ว ตอนคุยก็ต้องก้มหน้าก้มตาเอียงหูหากัน โอ๊ยยยยยย ในร้านเสียงมันดังตรงไหนห๊า?? ไม่ได้อยู่ในผับนะเฟร่ย แต่ดี...เพราะทำให้เราจิ้นแหลกเลย ฮ่าๆๆ ที่สำคัญทำให้พี่นุ้ยกลับมาจิ้นยุนแจได้ด้วย อิอิ บอกแล้วคู่นี้โนเซอร์วิส อิทส์เนเชอรัลล้วนๆ ฮ่าๆ มอร์โอเวอร์...I will survive กันอยู่ในห้องน้ำสองคนนานสองนานนี่ยังไง??? แถมเดินออกมาหน้าตาแช่มชื่น....อย่าๆ อย่าทำให้จิ้นมากนักสิ แค่นี้ก็ได้ฟิคหลายเรื่องแล้ว ฮ่าๆๆ
ตอนแจจ๋าลุกขึ้นถ่ายรูปกับชะนีฝั่งตรงข้ามนี่น่าอิจฉามากๆๆ เอาหน้าแนบแน่นกัน แขนชนกัน แล้วแจจ๋าใส่เสื้อกล้ามเว้าได้ใจมาก เซ็กซี่โฮกกกกกก
ตอนออกจากบุรีธาราแล้วตามนี่เป็นไรที่ลุ้นมากว่าน้องจะไปสุวรรณภูมิเลยหรือเปล่า เพราะหลายกระแสมากๆ พูดกันว่าน้องจะยังไม่กลับเพราะถ่ายไม่เสร็จ ต้องถ่ายต่อวันอาทิตย์อีกวัน คือแบบ..ไม่อยากให้อยู่แล้วไง ช่วยรีบๆ กลับไปเฮอะ...เพราะไม่ไหวแล้ว ขี้เกียจตามแล้ว เหนื่อยเปื่อยเป็นคาสิโอเปื่อยไปตามๆ กัน ถ้ากลับเลยจะเป็นพระคุณอย่างสูง นั่งตามไปด้วยใจระทึกมากๆ แต่เห็นขึ้นทางด่วนมุ่งหน้าเส้นพระราม 9 ก็ใจชื้นแล้วล่ะว่ากลับชัวร์ๆ ใจตัวเองก็คิดว่ากลับแน่อยู่แล้วเพราะตารางงานน้องไม่น่าจะยืดหยุ่นได้ขนาดอยู่ต่อได้อ่ะ แล้วอีตอนอยู่บนทางด่วนนี่ขบวนน้องช่วยขับรถกวนประสาทมาก เหยียบแบบ 40 60 80 ค่อยๆ คืบค่อยๆ คลานไป อารมณ์แบบออกทีหลังน้องครึ่งชั่วโมงยังทัน....งงมากๆ ว่ามันจะเอาไงกับชีวิต...แต่พอขึ้นทางด่วนอีกขั้นได้เท่านั้นแหละ จาก 60 แมร่งเพิ่มเป็น 160 เลย...เหยียบกับแบบแทบมิดตรีนมากๆ พอถึงสุวรรณภูมิน้องก็ลงทางวีไอพี (แหงแซะ) แต่นะรถตามก็ลงตามกันเป็นขบวน จนรถน้องไปจอดอยู่หน้าทางเข้ารันเวย์แป๊บนึง เด็กๆ ก็วิ่งลงไปรุมที่รถกัน แต่ไม่เยอะเท่าไหร่ พวกเราก็วิ่งลงไปบ้าง การ์ดก็บอกว่าห้ามทุบห้ามเคาะกระจกรถ (ไม่มีนิสัยแบบนั้นอยู่แล้ว) เราก็ไปขอส่องๆ ตรงหน้าต่างหน่อย ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอเห็นน้องจนวินาทีสุดท้ายหน่อยเหอะ ก็เดินไปที่กระจกบานนึงแล้วเอามือป้องส่องเข้าไปข้างใน โอ้มายชางมินนนนนนนน!!!!! โป๊ะเชะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะไอจุดที่เราส่องอ่ะ คุณชิมเต็มๆ เลยเหอะ เต็มๆ ตาเลย ไม่ไหวแล้ว ดีใจค่อดๆๆๆ กรูได้เห็นคุณชิมก่อนกลับ.....
แล้วรถก็เข้ารันเวย์ไป บ๊ายบายนะคุณชิม นางฟ้าแจจ๋า พี่หมีส.ส. ไก่หน้าม้า น้องเซียแว๊นนรก อีกหนึ่งเดือนเจอกันนะจ๊ะที่รักทั้งหลาย....ปล่อยน้องๆ เข้าไปเดินลั้ลลาในเกทกันต่อไป มั่นใจว่าคงช็อปกระจายกันอยู่ในเกทน่ะล่ะ พี่หมีเตรียมรูดแพลตินัมการ์ดได้เลย ฮ่าๆๆ (หวังว่าแจจ๋าคงไม่ไปช็อปดิออร์แล้วนะ)
พีเอส1...ทริปนี้โหด มัน ฮามากๆๆๆๆ
พีเอส2...แต๊งซะกิ้วพี่นุ้ย จูนนี่ หนูแจ เตเต้ กิฟท์ฟี่ หวาน กิ๊ก ปอจังที่มาร่วมชะตากรรมมนต์รักพระราม 8 กัน ฮ่าๆ
พีเอส3...ขอบคุณพี่หนมที่คอยเป็นสายส่งข่าวฮอตไลน์บันเทิงรายงานความเคลื่อนไหวของน้องๆ ให้ค่า
พีเอส4...มนต์รักพระราม 8, เหตุเกิดที่บางยี่ขัน, สวรรค์เฮลธ์แลนด์, ตำนานรักหม้อทอง, I will survive บุรีธารา เอาเรื่องไหนก่อน??? 555
พีเอส5...คุณชิม...ชื่อนี้มีที่มา
พีเอส6...กล้ามคุณชิม...อยากจะบ้าตาย
พีเอส7...ยังไงก็ยุนแจ
พีเอส8...I will survive อยากรู้จริงๆ นะว่าหายไปทำไร นานเกิ๊นน
พีเอส9...ฟีโน่ฉ่อย, พี่โฮดง, พี่ควง
พีเอส10...รถเก่าแต่เก๋าเฟร่ยยยยย
พีเอส11...TVXQs still my No.1 Changmins still my No. 1!!!
อ่านแล้วเหนื่อยแทน ประมารว่าวันนึงนี่+++ใช้พลังงานไปถึงสองแสนแปดพันกิโล(เมตร)แคโลรี่ทีเดียว
สดชื่นสิ+++ กดกำหนัดของ+++เอาไว้ เดี๋ยวกลางเดือนหน้าก้ได้เจอแล้ว